Περιφερική νευροπάθεια
Είναι η βλάβη των νεύρων που μεταφέρουν σήματα από και προς τα άκρα. Στα πόδια μπορεί να επηρεάζει την αίσθηση, την κίνηση ή αυτόνομες λειτουργίες. Στην πράξη σημαίνει ότι τα νεύρα δεν λειτουργούν σωστά, προκαλώντας μουδιάσματα, καύσο, «βελόνες», πόνο, αίσθημα ψύχους ή καύσου, μείωση αισθητικότητας, αδυναμία ή αστάθεια στο βάδισμα. Συνήθως ξεκινά από τα πέλματα και ανεβαίνει.
Δεν είναι μία νόσος αλλά σύμπτωμα με πολλές αιτίες,
όπως σακχαρώδης διαβήτης ή προδιαβήτης, παχυσαρκία, χρόνια φλεβική ανεπάρκεια ή λεμφοίδημα (λόγω πίεσης και φλεγμονής), έλλειψη βιταμινών Β (κυρίως Β12), υποθυρεοειδισμός, χρόνια κατανάλωση αλκοόλ, ορισμένα φάρμακα (π.χ. χημειοθεραπεία), λοιμώξεις ή αυτοάνοσα νοσήματα και μηχανική συμπίεση νεύρων.
Η θεραπεία εξαρτάται από το αίτιο. Συχνά μπορεί να βελτιωθεί ή να σταθεροποιηθεί και περιλαμβάνει ρύθμιση σακχάρου, απώλεια βάρους, διόρθωση ελλείψεων βιταμινών, αντιμετώπιση θυρεοειδούς, διαχείριση οιδήματος ή λεμφοιδήματος, ειδική φαρμακευτική αγωγή για νευροπαθητικό πόνο, φυσικοθεραπεία και φροντίδα ποδιών. Η πλήρης ίαση δεν είναι πάντα δυνατή, αλλά συνήθως επιτυγχάνεται σημαντική ανακούφιση.
Αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο, κακή ποιότητα ζωής, απώλεια αισθητικότητας με αυξημένο κίνδυνο τραυματισμών, έλκη και λοιμώξεις, αστάθεια, πτώσεις και περιορισμό κινητικότητας.
Ο έλεγχος
Περιλαμβάνει αιματολογικές εξετάσεις για αναστρέψιμα αίτια (σάκχαρο, HbA1c, βιταμίνη Β12 ± άλλες βιταμίνες Β, TSH, νεφρική και ηπατική λειτουργία, γενική αίματος, δείκτες φλεγμονής) και, αν χρειαστεί, ειδικότερες εξετάσεις. Η νευρολογική εξέταση ελέγχει αισθητικότητα, αντανακλαστικά, μυϊκή ισχύ, ισορροπία και βάδισμα. Το ηλεκτρομυογράφημα και οι μελέτες αγωγιμότητας νεύρων είναι βασικές για την επιβεβαίωση και τον τύπο της νευροπάθειας.
Η νευροπάθεια ξεχωρίζει από συμπτώματα που οφείλονται μόνο στο λεμφοίδημα όταν υπάρχουν καύσος, «βελόνες», νυχτερινός πόνος, συμμετρικά συμπτώματα και μείωση αισθητικότητας ή αντανακλαστικών, που δεν βελτιώνονται με ανύψωση των ποδιών. Το λεμφοίδημα προκαλεί κυρίως οίδημα, βάρος, τάση και σκλήρυνση του δέρματος, με διατήρηση της αισθητικότητας και βελτίωση με ανύψωση ή συμπίεση. Συχνά συνυπάρχουν και τότε ο συνδυασμός κλινικής εξέτασης και ΗΜΓ είναι καθοριστικός.
Επιμέλεια Δημήτριος Φυλακτόπουλος MD PhD χρήση εργαλείων ΑΙ
