Γιάννης Βογιατζής, μια φωνή σαν άγγελος, άρεσε σε όλους

Στις 20/12/1934 γεννήθηκε ο Έλληνας τραγουδιστής Γιάννης Βογιατζής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε σε όλους τους καλλιτεχνικούς χώρους, όπως στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο.

Βραβεύτηκε δυο φορές με το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, το 1963 με το τραγούδι «Πέταξε ένα πουλί» (των Κώστα Κλάβα και Αλέξη Αλεξόπουλου) και το 1970 με το τραγούδι «Αδέρφια μου αλήτες πουλιά» (των Τόλη Βοσκόπουλου και Ηλία Λυμπερόπουλου).

«Εγώ έχασα τον πατέρα μου μόλις μπήκαν οι Γερμανοί, το ΄41. Η μάνα μου 26 ετών, χήρα με δύο παιδιά. Εγώ ήμουν εφτά και ο αδερφός μου τριών. Η μητέρα μου έκανε ότι μπορούσε για να μας συντηρήσει. Έχω φορέσει παπούτσια με χαρτόνι και σκοινί από το κάτω. Έχουμε φάει και σκύλο εν γνώσει μας. Πήγε η μάνα μου και βρήκε στην Καισαριανή για να βάλουμε στον οργανισμό μας πρωτεΐνες και τέτοια πράγματα. Δεν περνάγαμε καλά».

 

Έζησα κατοχή, εμφύλιο και δικτατορία. Βοήθησα το σπίτι μου από 12 ετών, έπρεπε να δουλέψω, έμενα στο Παγκράτι και δούλευα στη Νέα Σμύρνη και πήγαινα με τα πόδια,  τα λεφτά δεν περισσεύαν για συγκοινωνίες, στην εφηβεία έπιασα δουλειά στα λιπάσματα στην Δραπετσώνα” είπε αρχικά.
“Έπαιρνα 26 δραχμές μεροκάματο, όταν βγήκα στα ταλέντα και αμέσως έγινα επαγγελματίας. Στα ταλέντα βρέθηκα τυχαία και ενώ δεν σκόπευα να λάβω μέρος στον διαγωνισμό ένας φίλος μου ο Δημόπουλος, ήμασταν απ’ έξω και μου λέει αν τραγουδήσεις θα σου δώσω δύο τσιγάρα. Την άλλη μέρα πήρα 36 δραχμές μεροκάματο, και το ρολόι καθώς κέρδισα στον διαγωνισμό, πλουτίσαμε και σταμάτησα από τα λιπάσματα. Η μητέρα μου με πίστεψε πολύ τότε” περιέγραψε ο σπουδαίος τραγουδιστής.
“Ήμουν έτοιμος να δώσω στην σχολή Ευελπίδων σαν τον πατέρα μου αλλά παράλληλα πήγα στην αεροπορία, είχα κάνει και συγκρότημα εκεί. Ήταν δύσκολο τότε να κάνεις επιτυχία. Για αυτό πηγαίναμε στις βραδιές ταλέντων. Ο Γιώργος Οικονομίδης ήταν αυθεντία και μεσολάβησε η μητέρα του. Μάλιστα όταν είχα πάει τραγούδησαν όλοι και εμένα δεν με φώναξε κανείς και έκλαιγα” αποκάλυψε.

“Και μου λέει τότε ο Οικονομίδης γιατί κλαις και μόλις του είπα, σταμάτησε τον κόσμο που είχε σηκωθεί να φύγει και έτσι τραγούδησα και ο κόσμος μπροστά μπροστά χειροκροτούσε! Νόμιζα ότι με κορόιδευαν. Την άλλη μέρα με παίρνει στη δουλειά και μου έδινε 50 δραχμές μεροκάματο” πρόσθεσε.

 

Video Url

“Η μητέρα μου περπατούσε στο δρόμο και παραμιλούσε για τα χρέη, για τον μπακάλη και τον φούρνο…” κατέληξε ο Γιάννης Βογιατζής.

 

Video Url

“Συμπρωταγωνίστησα με πολλούς σπουδαίους, τον Αυλωνίτη, τον Μακρή. Ήταν η μεγάλη σχολή για μένα. Ήμασταν μαθητούδια αυτών των ανθρώπων. Θυμάμαι τον Ορέστη Μακρή στο θέατρο και καθόμασταν στο καμαρίνι μας έλεγε τι να κάνουμε. Εκεί έμαθα ότι εργοδότης μου είναι ο κόσμος.

 

Video Url

 

Κανένας επιχειρηματίας δεν σε προσλαμβάνει αν ο κόσμος δεν σε θέλει” είπε χαρακτηριστικά
“Από τον Νίκο Γούναρη είχα μάθει μια συμβουλή, ότι η αρχή είναι μια σκάλα που την ανεβαίνεις, όχι και τόσο δύσκολα εσύ γιατί είσαι καλός, έφτασες στην ευθεία και περπατάς αργά γιατί από την άλλη μεριά είναι η σκάλα που κατεβαίνεις. Αν καθυστερήσεις θα ζήσεις και περισσότερα χρόνια και θα αρέσεις στον κόσμο” συμπλήρωσε.

 

Video Url

Γιάννης Βογιατζής: Τραγουδούσα 4 χρόνια στα ανάκτορα

“Έγινα επίσημος τραγουδιστής των ανακτόρων για τέσσερα χρόνια, γιατί ήμουν με την επίσημη ορχήστρα. Αφού πήγα και άρεσα, ήμουν στα ντουζένια μου τότε… έγινα τραγουδιστής των ανακτόρων. Με τον Κωνσταντίνο κατεβαίναμε στο μαγειρείο στο υπόγειο και τρώγαμε παρέα με τον μάγειρα. Και ήταν και άτακτος. Του άρεσε τότε η Έρρικα Μπρόγερ” ανέφερε.

 

Video Url

 
 
-->