Όπως συμβαίνει συνήθως σ'αυτή τη χώρα, υπάρχουν κάποιοι που αμφισβητούν την αξία του David Bowie και γκρινιάζουν για την έκταση που δίνουμε μετά τον θάνατο του με συχνά δημοσιεύματα μας.
 
Ειλικρινά δεν βρίσκω κάτι το παράδοξο σ'αυτό, ούτε θέλω να κάνω τον έξυπνο, αλλά όσοι δεν προσπάθησαν μόνοι τους να μάθουν και να εκτιμήσουν το έργο του, δεν είναι εύκολο να κατανοήσουν το μέγεθος της απώλειας του σε καλλιτεχνικό επίπεδο.
 
Ο Bowie αν εξαιρέσουμε την εκπομπή μας, δεν είχε ιδιαίτερη παρουσία στο ελληνικό ραδιόφωνο και ειδικά στην δεκαετία του '70 δεν είχε στην Ελλάδα μια εταιρία δυνατή στο ξένο ρεπερτόριο για να τον υποστηρίξει και να τον κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό.
 
Αυτοί που ξεφύτρωσαν μετά την έναρξη της εκπομπής μας το 1975, στράφηκαν περισσότερο σε άγνωστα κυρίως ονόματα θέλοντας να δείξουν τις δήθεν γνώσεις τους.
 
Γράφουν 1-2 επισκέπτες, μα δεν έχετε ασχοληθεί με τον Peter Hammill, τους Van Der Graaf Generator, πιστεύοντας βέβαια ότι αυτά τα ονόματα, όπως και αρκετά άλλα έγιναν γνωστά από άλλους, αγνοώντας ότι όλα τα ονόματα που έγιναν στην συνέχεια κάτι, ξεκίνησαν από την εκπομπή μας.
 
Οι ακροατές εκείνης της περιόδου το ξέρουν καλά...
 
Γιατί να αγαπήσουν τον David Bowie, μήπως αγάπησαν τον Elvis Presley, ή τουλάχιστον εκτίμησαν θετικά το έργο του, αγάπησαν στην εποχή που υπήρχαν τους Beatles, δεν νομίζω, αγάπησαν τον McCartney με το Band On The Run, τον Lennon με τον θάνατο του και τους Beatles στα μέσα της δεκαετίας του '70 με την κυκλοφορία των δύο Best, το Μπλε και το Κόκκινο όπως τα αποκαλούσαμε.
 
Γενικά  στην μουσική ποτέ δεν ήταν σε καλή κατάσταση η αντίδραση μας για αυτά που συνέβαιναν στην μουσική διεθνώς, αντίθετα πάντα φροντίζαμε να βρίσκουμε εναλλακτικές δικές μας προτάσεις, που μπορεί να ήταν κάτι, αλλά δεν ήταν και οι κορυφαίοι. City, Pavlovs Dog, Eloy και ανάλογα ονόματα πήραν μυθικές διαστάσεις σε ένα κοινό που περίμενε το Born In The Usa για να ανακαλύψει τον Springsteen.
 
Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε, μερικές φορές κόντρα στην πλειοψηφία που ίσως δεν γουστάρει π.χ. τον Kanye West χθες, ή τον Kendrick Lamar σήμερα.
 
Οι πηγές μας πάντα θα είναι, όσο μπορούμε βέβαια, η Αμερική και η Αγγλία, όπως κάναμε από τα 13 μας χρόνια που αγοράζαμε ξένο τύπο, χωρίς καλά καλά να ξέρουμε τότε Αγγλικά, για να ενημερωθούμε.
 
Όσοι δεν μπόρεσαν να απολαύσουν μουσικούς όπως ο Bowie, απλά έχασαν...., εγώ προσωπικά θα συνεχίσω να κάνω αυτό που πιστεύω γράφοντας ανάλογα κομμάτια στις 00:30 και ξυπνώντας στις 06:30-07:00 μέχρι τελικής πτώσης. 
 
 
Κώστας Ζουγρής