Η ταινία «Alien» (1979), σε σκηνοθεσία του Ρίντλεϊ Σκοτ και σενάριο του Νταν Ο’Μπάνον, αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά και επιδραστικά έργα στην ιστορία του κινηματογράφου επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Συνδυάζοντας ατμόσφαιρα καθαρού horror με στοιχεία διαστημικής περιπέτειας, το Alien δεν περιορίζεται σε μια απλή ιστορία εξωγήινου τέρατος, αλλά εξερευνά βαθύτερους φόβους που σχετίζονται με το άγνωστο, την απομόνωση και την ευαλωτότητα του ανθρώπου απέναντι σε δυνάμεις που δεν μπορεί να ελέγξει.
Η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα μακρινό μέλλον, όπου το διαστημόπλοιο Nostromo επιστρέφει στη Γη μεταφέροντας ένα πλήρωμα επτά ατόμων και ένα φορτίο ορυκτών. Το ταξίδι τους διακόπτεται όταν ο κεντρικός υπολογιστής του σκάφους, η “Mother”, τους ξυπνά από την κατάσταση ύπνωσης λόγω ενός μυστηριώδους σήματος κινδύνου που προέρχεται από έναν άγνωστο πλανήτη. Σύμφωνα με τις εντολές της εταιρείας που τους απασχολεί, το πλήρωμα είναι υποχρεωμένο να ερευνήσει το σήμα.
Κατά την εξερεύνηση του πλανήτη, τα μέλη του πληρώματος ανακαλύπτουν ένα εγκαταλελειμμένο εξωγήινο διαστημόπλοιο και μέσα σε αυτό μια παράξενη δομή γεμάτη αυγά. Όταν ένας από τους αστροναύτες, ο Κέιν, πλησιάζει ένα από αυτά, ένα εξωγήινο πλάσμα προσκολλάται στο πρόσωπό του. Το συμβάν αυτό σηματοδοτεί την αρχή της τραγωδίας. Παρά τις προσπάθειες του πληρώματος να κατανοήσει τι έχει συμβεί, το πλάσμα τελικά αποκολλάται και ο Κέιν φαίνεται να αναρρώνει, δημιουργώντας μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας.
Λίγο αργότερα, όμως, γεννιέται με βίαιο τρόπο ένα νέο, άγνωστο ον, το οποίο αρχίζει να σκοτώνει τα μέλη του πληρώματος ένα-ένα. Το διαστημόπλοιο μετατρέπεται σε έναν κλειστό, ασφυκτικό χώρο τρόμου, όπου η απειλή μπορεί να παραμονεύει σε κάθε σκοτεινό διάδρομο. Η σταδιακή εξόντωση του πληρώματος συνοδεύεται από έντονη ψυχολογική πίεση, καχυποψία και πανικό, καθώς γίνεται σαφές ότι το πλάσμα είναι εξαιρετικά έξυπνο, ανθεκτικό και σχεδόν αδύνατο να εξοντωθεί.
Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας αναδεικνύεται η Έλεν Ρίπλεϊ, την οποία υποδύεται η Σιγκούρνεϊ Γουίβερ. Αρχικά δεν παρουσιάζεται ως ηρωίδα με την κλασική έννοια, αλλά ως ένα λογικό και πειθαρχημένο μέλος του πληρώματος. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, η Ρίπλεϊ μεταμορφώνεται σε σύμβολο επιβίωσης, ψυχραιμίας και ανθρώπινης αντοχής, σπάζοντας τα στερεότυπα της εποχής για τους γυναικείους ρόλους στον κινηματογράφο.
Το Alien ξεχωρίζει για την υποβλητική του ατμόσφαιρα, τον αργό ρυθμό που χτίζει ένταση και τον μοναδικό σχεδιασμό του εξωγήινου πλάσματος από τον Χ.Ρ. Γκίγκερ. Το τέρας δεν παρουσιάζεται συνεχώς στην οθόνη, γεγονός που ενισχύει τον φόβο μέσω της προσμονής και της φαντασίας του θεατή. Παράλληλα, η ταινία θίγει ζητήματα όπως η απληστία των εταιρειών, που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως αναλώσιμα εργαλεία, και η αδιαφορία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή.
Συνολικά, το «Alien» δεν είναι απλώς μια ταινία τρόμου στο διάστημα, αλλά ένα διαχρονικό κινηματογραφικό έργο που επηρέασε βαθιά το είδος και συνεχίζει να προκαλεί δέος και αγωνία, ακόμη και δεκαετίες μετά την πρώτη του προβολή.
