Η ιστορία επικεντρώνεται στην Τρέισι Λορντ, μια πλούσια και δυναμική γυναίκα από την υψηλή κοινωνία της Φιλαδέλφειας. Η Τρέισι είναι διαζευγμένη από τον πρώτο της σύζυγο, τον Ντέξτερ Χέιβεν, έναν γοητευτικό αλλά πεισματάρη άνδρα, και ετοιμάζεται να παντρευτεί για δεύτερη φορά τον Τζορτζ Κίττριντζ, έναν φιλόδοξο και κοινωνικά ανερχόμενο επιχειρηματία. Ο επικείμενος γάμος της γίνεται το επίκεντρο του ενδιαφέροντος όχι μόνο της οικογένειάς της, αλλά και του Τύπου.
Λίγες ημέρες πριν από τον γάμο, εμφανίζονται στο σπίτι της Τρέισι δύο δημοσιογράφοι από ένα λαϊκό περιοδικό: ο Μακόλεϊ “Μάικ” Κόνορ και η φωτογράφος Λιζ Ίμπρι. Υποτίθεται ότι βρίσκονται εκεί για να καλύψουν τον γάμο ως κοινωνικό γεγονός, όμως στην πραγματικότητα έχουν σταλεί για να αποκαλύψουν πιθανά σκάνδαλα της οικογένειας Λορντ. Η παρουσία τους διαταράσσει τις ισορροπίες και φέρνει στην επιφάνεια κρυμμένα συναισθήματα, αντιφάσεις και αλήθειες που όλοι προσπαθούν να αγνοήσουν.
Η Τρέισι παρουσιάζεται αρχικά ως μια γυναίκα υπερήφανη, αυστηρή και τελειομανής, που κρίνει τους γύρω της με υψηλά και συχνά άκαμπτα κριτήρια. Καθώς όμως εξελίσσεται η ιστορία, αποκαλύπτεται η ευαλωτότητά της και η ανάγκη της για κατανόηση και αποδοχή. Μέσα από τις αλληλεπιδράσεις της με τον Ντέξτερ, ο οποίος εξακολουθεί να την αγαπά παρά τα λάθη του παρελθόντος, και με τον Μάικ, που εκπροσωπεί έναν πιο απλό και ειλικρινή κόσμο, η Τρέισι αρχίζει να επανεξετάζει τον εαυτό της και τις επιλογές της.
Ο Ντέξτερ Χέιβεν λειτουργεί ως καθρέφτης για την Τρέισι, υπενθυμίζοντάς της ότι ο γάμος δεν μπορεί να βασίζεται στην τελειότητα, αλλά στην αμοιβαία κατανόηση και συγχώρεση. Από την άλλη πλευρά, ο Μάικ Κόνορ, με το πνεύμα, την ευαισθησία και την κοινωνική του συνείδηση, εισάγει μια κριτική ματιά απέναντι στην αριστοκρατική ζωή και τις υποκρισίες της ανώτερης τάξης. Η σύγκρουση αυτών των κόσμων προσδίδει στην ταινία τόσο χιούμορ όσο και βάθος.
Καθώς πλησιάζει η ημέρα του γάμου, οι σχέσεις περιπλέκονται και οι μάσκες πέφτουν. Η Τρέισι καλείται να αποφασίσει τι πραγματικά θέλει: έναν γάμο βασισμένο στο κοινωνικό κύρος ή μια σχέση που αποδέχεται τις ανθρώπινες αδυναμίες. Το φινάλε της ταινίας προσφέρει μια αισιόδοξη και συναισθηματικά ικανοποιητική λύση, χωρίς να χάνει την ειρωνεία και την εξυπνάδα που τη χαρακτηρίζουν.
The Philadelphia Story παραμένει διαχρονική χάρη στους καλοδουλεμένους χαρακτήρες, τους πνευματώδεις διαλόγους και τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη ρομαντική κωμωδία και την κοινωνική παρατήρηση. Είναι μια ταινία που μιλά για την αγάπη όχι ως ιδανικό, αλλά ως μια διαδικασία αποδοχής της ανθρώπινης φύσης, και γι’ αυτό εξακολουθεί να συγκινεί και να ψυχαγωγεί το κοινό μέχρι σήμερα.
