Godzilla Minus One είναι μια δραματική, υποβλητική και βαθιά ανθρώπινη επανερμηνεία του θρυλικού τέρατος Godzilla, σε σκηνοθεσία Τακάσι Γιαμαζάκι και με πρωταγωνιστές τον Ριονούσουκε Καμίκι στον ρόλο του Koichi Shikishima και τη Μινάμι Χαμάμπε ως Noriko Oishi. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2023 και αποτελεί μια από τις πιο υψηλά βαθμολογημένες και κριτικά αναγνωρισμένες εκδόσεις του franchise, με ιδιαίτερη έμφαση στους ανθρώπους και τις συνέπειες του πολέμου.
Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Ιαπωνία αμέσως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μια χώρα όπου τα πάντα έχουν καταστραφεί – οι πόλεις, οι άνθρωποι, οι ελπίδες. Η πλοκή ξεκινά ουσιαστικά με τον Koichi Shikishima, έναν πρώην πιλότο καταδρομικών επιθέσεων (kamikaze), που πάσχει από έντονο σύνδρομο επιβίωσης και απογοήτευση επειδή δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας την αποστολή του και να σώσει τους συντρόφους του. Αν και έχει επιζήσει, η ψυχή του είναι βαριά πληγωμένη, γεμάτη τύψεις και αίσθημα άδικου επιζώντος.
Καθώς η Ιαπωνία προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της, ένας μυστηριώδης και τεράστιος οργανισμός αναδύεται από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε ένα αφύσικα ισχυρό τέρας που σύντομα ονομάζεται Godzilla. Η επαφή του με τις πυρηνικές δοκιμές που διεξήχθησαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Bikini Atoll τον ενισχύει, κάνοντάς τον σχεδόν ακατανίκητο και ικανό να επιβιώνει ακόμη και από σοβαρές ζημιές.
Η εμφάνιση του Godzilla προκαλεί παράλυση φόβου και καταστροφή σε όλη την Ιαπωνία. Στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, ο Shikishima δεν παλεύει μόνο με το τέρας· παλεύει με το παρελθόν του, με τις εσωτερικές του πληγές και με την ανάγκη να ξαναβρεί νόημα στη ζωή του. Μέσα σε εκείνη την κοινωνία που έχει υποστεί ανείπωτο πόνο και απώλειες, οι προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων – τόσο του ίδιου όσο και άλλων επιζώντων, όπως της Noriko και ενός ορφανού παιδιού που προστατεύει – δημιουργούν ένα πλέγμα ανθρώπινης συγκίνησης και ελπίδας.
Η ταινία διαθέτει δύο άξονες πλοκής που λειτουργούν παράλληλα: από τη μια, την ανθρώπινη ιστορία, με χαρακτήρες που παλεύουν με την απώλεια, την επιβίωση και την επανένωση, και από την άλλη, την επική σύγκρουση με τον ίδιο τον Godzilla. Αυτός ο συνδυασμός δημιουργεί μια αφήγηση πιο συναισθηματική και ρεαλιστική από ό,τι σε πολλές άλλες μεγάλες παραγωγές με τέρατα, προσδίδοντας βάθος σε έναν κόσμο όπου οι κανονικοί άνθρωποι βρίσκονται στο επίκεντρο μιας καταστροφής μεγαλύτερης από κάθε φαντασία.
Η σκηνοθεσία του Yamazaki και η κινηματογράφηση καταφέρνουν να ενώσουν στοιχεία βιομηχανικής καταστροφής με προσωπική εξέλιξη – κάνοντας κάθε σκηνή με τον Godzilla όχι μόνο μια απεικόνιση χάους, αλλά και έναν συμβολισμό για τις φοβίες και τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης χώρας. Η μουσική, τα ειδικά εφέ και η ατμόσφαιρα προσδίδουν στην ταινία μια αυθεντική αίσθηση τόπου και χρόνου, επαναφέροντας την Ιαπωνία των δεκαετιών του ’40 και ’50 στην οθόνη με εκπληκτική λεπτομέρεια.
Καθώς ο Godzilla φτάνει στις ακτές και ξεκινά τη θανάσιμη πορεία του προς την Τόκιο, οι προσπάθειες για να τον σταματήσουν – είτε με παραδοσιακές στρατιωτικές τακτικές, είτε μέσω αυτοσχέδιων τακτικών που σκαρφίζονται οι ίδιοι οι ήρωες – είναι γεμάτες ένταση, θλίψη και, ενίοτε, θάρρος. Η αφήγηση κορυφώνεται σε μια μάχη που δοκιμάζει τους δεσμούς των χαρακτήρων, τη δύναμη της θέλησής τους και την ίδια την ουσία του τι σημαίνει να ζεις σε έναν κόσμο όπου η καταστροφή μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή.
Στο τέλος, η ταινία δεν δίνει απλώς μια απάντηση για το πώς μπορεί να νικηθεί ένα τέρας· απαντά στο πώς οι άνθρωποι μπορούν να ξαναβρούν ελπίδα και να συνεχίσουν, ακόμα και όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Ένα νεύμα στο πώς η ζωή συνεχίζεται, παρά τις απώλειες και την καταστροφή, και πώς η αναγέννηση είναι πάντα μια δυνατότητα ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές.
