Η ταινία Toy Story 2 (1999) είναι η συνέχεια της πρωτοποριακής ταινίας κινουμένων σχεδίων της Pixar και της Disney και εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στον κόσμο των παιχνιδιών που ζωντανεύουν όταν οι άνθρωποι δεν τα βλέπουν. Με κεντρικό άξονα τη φιλία, την πίστη και τον φόβο της εγκατάλειψης, η ταινία συνδυάζει χιούμορ, περιπέτεια και έντονο συναισθηματικό βάθος.
Η ιστορία ξεκινά στο σπίτι του μικρού Άντι, ο οποίος ετοιμάζεται να φύγει για καλοκαιρινή κατασκήνωση. Ο αγαπημένος του σερίφης, ο Γούντι, δεν μπορεί να πάει μαζί του επειδή έχει σκιστεί το χέρι του. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Άντι, ένα απρόσμενο γεγονός οδηγεί τον Γούντι να χαθεί και να καταλήξει στα χέρια ενός συλλέκτη παιχνιδιών, του Αλ ΜακΓουίγκιν, ο οποίος τον αναγνωρίζει ως σπάνιο και πολύτιμο αντικείμενο.
Ο Γούντι μεταφέρεται στο διαμέρισμα του Αλ, όπου ανακαλύπτει ότι είναι μέρος μιας παλιάς τηλεοπτικής σειράς με τίτλο «Ο Σερίφης Γούντι». Εκεί γνωρίζει και άλλα παιχνίδια της σειράς: την Τζέσι, μια ενεργητική και συναισθηματική καουμπόισσα, τον ήσυχο αλλά πιστό άλογο Μπουλζάι και τον αυστηρό αλλά σοφό Στάνκ Πρόσπεκτορ. Τα παιχνίδια αυτά ζουν με την προοπτική να μεταφερθούν σε μουσείο στην Ιαπωνία, όπου πιστεύουν ότι θα είναι για πάντα προστατευμένα και θαυμάζονται από το κοινό.
Την ίδια στιγμή, ο Μπαζ Λάιτγιαρ και τα υπόλοιπα παιχνίδια του Άντι ξεκινούν μια επικίνδυνη αποστολή για να σώσουν τον Γούντι και να τον φέρουν πίσω στο σπίτι. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας, ο Μπαζ έρχεται αντιμέτωπος με μια άλλη εκδοχή του εαυτού του, ένα παιχνίδι που εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι αληθινός διαστημικός рейντζερ, προσφέροντας ξεκαρδιστικές αλλά και ουσιαστικές στιγμές αυτογνωσίας.
Ο Γούντι βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα: να επιστρέψει στον Άντι, γνωρίζοντας ότι κάποια μέρα θα μεγαλώσει και θα τον αφήσει πίσω, ή να μείνει στο μουσείο, εξασφαλίζοντας μια «αιώνια» ζωή χωρίς φθορά. Η Τζέσι, επηρεασμένη από το τραυματικό παρελθόν της εγκατάλειψης από το παιδί που την είχε, προσπαθεί να τον πείσει ότι η επιλογή του μουσείου είναι η πιο ασφαλής. Ωστόσο, ο Γούντι συνειδητοποιεί ότι η πραγματική αξία ενός παιχνιδιού δεν βρίσκεται στη διατήρηση, αλλά στις αναμνήσεις και στη χαρά που προσφέρει στο παιδί του, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πόνο στο τέλος.
Η ταινία κορυφώνεται με μια αγωνιώδη απόδραση και μια τελική επιλογή που επαναβεβαιώνει τη σημασία της φιλίας, της αγάπης και του να ζεις τη στιγμή. Το Toy Story 2 ξεχωρίζει όχι μόνο για την τεχνική του αρτιότητα και το χιούμορ του, αλλά και για τα ώριμα θέματα που αγγίζει, όπως ο χρόνος, η απώλεια και η αποδοχή της αλλαγής. Αποτελεί μια ταινία που απευθύνεται τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες, αποδεικνύοντας ότι οι συνέχειες μπορούν όχι απλώς να επαναλάβουν την επιτυχία, αλλά και να την ξεπεράσουν.
