billie holiday header.original555

 

Ένα παρεξηγημένο παρακλάδι της τζαζ. Η «ευκολία» του ήχου της απαλής πλευράς της κρύβει συχνά πυκνά, αλλά όχι εύκολα εντοπίσημα είναι η αλήθεια, διαμαντάκια που από το αδιάφορη μουσική του σουπερμάρκετ απέχουν παρασάγγας. Σκαλίζοντας κυρίως τις επιτυχίες του είδους στο αντίστοιχο τσαρτ για την αμερικάνικη αγορά για το τελευταίο εξάμηνο έπεσα σε μερικά ενδιαφέροντα κομμάτια.

 


Raul Midón - Ride On A Rainbow (LP: If You Really Want – 9/2018)
Από τον δέκατο δίσκο του τυφλού αμερικανού κιθαρίστα/τραγουδιστή, που με την προηγούμενη δουλειά του, Bad Ass and Blind, ήταν υποψήφιος για δύο βραβεία γκράμμι.




 

Kamaal Williams - New Heights (Visions Of Aisha Malik)
Στα τέλη της χρονιάς του 2018 κυκλοφόρησε από τον βρετανό πιανίστα το συγκεκριμένο κομμάτι. Ωραία παραγωγή δένει το μπάσο με το πιάνο αριστουργηματικά.




 

Cindy Bradley - I'm All Ears (LP: The Little Things - 2019)
Από τον Λονδίνο πίσω στις πολιτείες και συγκεκριμένα στο μεγάλο μήλο. Η κορυφή στον κατάλογο του Billboard δεν είναι άγνωστη για την 41 ετών τρομπετίστα, αφού την έχει επισκεφτεί επτά φορές στο παρελθόν.




 

Carol Albert - Femme Flight
Γυναικεία έκδοση του ισχύ εν τη ενώση. Μαζί με την Ragan Whiteside στο φλάουτο και τη σαξοφωνίστα Magdalena Chovancova.




 

Julian Vaughn Feat. Donald Hayes - Black Dynamite
Από το Κάνσας Σίτυ της πολιτείας του Μιζούρι. Δεν πρέπει να είχε ακούσει το τραγούδι του Γιοκαρίνη κιθαρίστας ή ντράμερ, αλλά στην εφηβεία του έδωσε μια απάντηση σε ένα παρόμοιο δίλλημα διαλέγοντας το μπάσο. Βρίσκεται στη δισκογραφία από το 2010 και έχει βγάλει τέσσερις δίσκους.




 

Bob James – Topside
Το Espresso είναι η πρώτη του σόλο δουλειά εδώ και δεκατρία χρόνια, μετά το «Urban Flamingo». Ο μάστορας λοιπόν των πλήκτρων μακριά από τους Fourplay μέσα από ένα τρίο ξέρει να τραβάει το ακόμη το ενδιαφέρον σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από το Feel Like Making Love του 1974 και του άλμπουμ του One.




 

Philippe Saisse Trio Featuring Marc Antoine – Marienbad
Το φιλμ του 1961 Πέρσι στο Μάριενμπαντ του Alain Resnais δεν το έχω δει, αλλά αυτό έδωσε την έμπνευση για το όνομα στο γαλλικό τρίο, κουαρτέτο στην πραγματικότητα, του Philippe Saisse. Στα κρουστά ο Gumbi Ortiz, στο ακουστικό μπάσο ο David Finck και μαζί τους ο ντράμερ Scoota Warner.




 

Nick Colionne - How Sweet it Is (To be Loved by You)
Το τσαρτ του περιοδικού Billboard για τον χώρο της απαλής τζαζ είναι σαν δεύτερο σπίτι του αφού, ο προηγούμενος δίσκος του, το The Journey έβγαλε πέντε συνεχόμενα Νο1. Το πιο πρόσφατο ακούει στον τίτλο Just Being Me και είναι κυκλοφορίας 2018.

 



 

ThreeStyle feat. Magdalena Chovancova - Adriatic Flow
Μια ακόμα συμμετοχή της εκ Τσεχίας κυρίας Chovancova. Αυτή τη φορά στην «έδρα» της με τον συνιδρυτή των ThreeStyle, τον γερμανό κιθαρίστα Robert Fertl. Είναι τόσο ωραίο να το ακούς ξανά και ξανά με τη δροσερή αύρα των πρώτων πρωινών ωρών…




 

Michael Lington – Déjà vu
Το Silver Lining, απ’ όπου και ο επίλογος μας, είναι ο δέκατος δίσκος του με τον οποίο γιόρτασε και ότι ξεπέρασε είκοσι χρόνια δισκογραφικής παρουσίας. Είναι συγχρόνως η τρίτη συνεργασία του Δανού κάτοικου Αμερικής σαξοφωνίστα με τον παραγωγό, Barry Eastmond (Freedie Jackson, Anita Baker, Michael Bolton, Billy Ocean κ.α.).

 



 

και όλα μαζί