Το Pornography (1982) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των The Cure και θεωρείται ένα από τα πιο σκοτεινά, έντονα και ψυχολογικά φορτισμένα έργα στην ιστορία του post-punk και του gothic rock. Κυκλοφόρησε σε μια περίοδο βαθιάς προσωπικής και καλλιτεχνικής κρίσης για τον Robert Smith και την μπάντα, και συχνά περιγράφεται ως το αποκορύφωμα της λεγόμενης «σκοτεινής τριλογίας» των The Cure, μαζί με τα Seventeen Seconds (1980) και Faith (1981).
Το άλμπουμ διαπνέεται από μια αίσθηση απόλυτης απελπισίας, αποξένωσης και ψυχικής διάλυσης. Από την εναρκτήρια φράση του δίσκου, «It doesn’t matter if we all die», γίνεται ξεκάθαρο ότι το Pornography δεν προσφέρει καμία παρηγοριά ή διέξοδο. Αντίθετα, βυθίζει τον ακροατή σε έναν ασφυκτικό εσωτερικό κόσμο γεμάτο παράνοια, βία, αυτοκαταστροφή και υπαρξιακό τρόμο. Ο τίτλος του άλμπουμ δεν αναφέρεται στο σεξ με τη στενή έννοια, αλλά στην «πορνογραφία» της ανθρώπινης κατάστασης: την ωμή, γυμνή και συχνά αποκρουστική έκθεση των σκοτεινότερων πλευρών της ψυχής.
Μουσικά, το Pornography χαρακτηρίζεται από βαριές, επαναληπτικές μπασογραμμές, επιθετικά τύμπανα και παραμορφωμένες κιθάρες που δημιουργούν ένα σχεδόν κλειστοφοβικό ηχητικό τοπίο. Η παραγωγή είναι πυκνή και σκοτεινή, με ελάχιστο «αέρα», ενισχύοντας την αίσθηση εγκλωβισμού. Τα φωνητικά του Robert Smith είναι συχνά απελπισμένα, σχεδόν υστερικά, άλλοτε βυθισμένα στη μίξη και άλλοτε ξεσπώντας με ένταση, σαν κραυγές απόγνωσης.
Οι στίχοι του άλμπουμ ασχολούνται με θέματα όπως η απώλεια ταυτότητας (“One Hundred Years”), η βία και η παράνοια (“A Short Term Effect”), η αποσύνθεση των ανθρώπινων σχέσεων (“The Hanging Garden”) και η αυτοκαταστροφική σκέψη (“Cold”). Το “Siamese Twins” ξεχωρίζει για τον εφιαλτικό, σχεδόν ναρκωτικό του χαρακτήρα, ενώ το “Pornography”, που κλείνει τον δίσκο, λειτουργεί σαν μια τελική κατάρρευση, ένας χαοτικός επίλογος χωρίς λύτρωση.
Η δημιουργία του άλμπουμ συνέπεσε με μια περίοδο έντονης κατάχρησης αλκοόλ και ουσιών από τα μέλη της μπάντας, καθώς και με σοβαρές εσωτερικές συγκρούσεις. Μετά την περιοδεία του Pornography, οι The Cure ουσιαστικά διαλύθηκαν προσωρινά, με τον Smith να απομακρύνεται από τους υπόλοιπους και να επαναπροσδιορίζει την κατεύθυνση του συγκροτήματος. Αυτό καθιστά τον δίσκο όχι μόνο ένα καλλιτεχνικό έργο, αλλά και ένα ντοκουμέντο ψυχικής εξάντλησης.
Παρότι το Pornography δεν είναι εύκολο ή «ευχάριστο» άκουσμα, η επιρροή του υπήρξε τεράστια. Θεωρείται θεμέλιος λίθος του gothic rock και έχει επηρεάσει αμέτρητους καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Η ωμή ειλικρίνεια και η ακραία συναισθηματική του ένταση το καθιστούν ένα από τα πιο δυνατά και αληθινά άλμπουμ των The Cure — ένα έργο που δεν προσπαθεί να παρηγορήσει, αλλά να αντικρίσει κατάματα το σκοτάδι.
