Το The Visitors είναι το όγδοο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ των ABBA, κυκλοφόρησε το 1981 και θεωρείται από πολλούς το πιο ώριμο, σκοτεινό και συναισθηματικά σύνθετο έργο του συγκροτήματος. Σε αντίθεση με την εκρηκτική ποπ ευφορία που χαρακτήριζε τις μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του ’70, το The Visitors αποτυπώνει μια μπάντα σε φάση εσωτερικής αναζήτησης, επηρεασμένη βαθιά από προσωπικές ρήξεις, κοινωνικές ανησυχίες και την αίσθηση ότι μια εποχή φτάνει στο τέλος της.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε σε μια περίοδο έντονων αλλαγών: οι δύο γάμοι μέσα στο συγκρότημα είχαν ήδη διαλυθεί, και αυτό αντανακλάται έντονα στους στίχους. Οι ιστορίες αγάπης εδώ δεν είναι πια λαμπερές και αθώες, αλλά γεμάτες απώλεια, απογοήτευση, ενοχές και αναστοχασμό. Τραγούδια όπως το “When All Is Said and Done” και το “One of Us” μιλούν ανοιχτά για το τέλος μιας σχέσης, με έναν τόνο ειλικρίνειας και πικρής αποδοχής που ήταν πρωτόγνωρος για τους ABBA.
Μουσικά, το The Visitors σηματοδοτεί μια σαφή στροφή προς πιο σύνθετες και ατμοσφαιρικές ενορχηστρώσεις. Η χρήση των τότε νέων συνθεσάιζερ, σε συνδυασμό με παραδοσιακά όργανα, δημιουργεί έναν ήχο πιο ψυχρό, πιο ευρωπαϊκό και συχνά μελαγχολικό. Το ομώνυμο κομμάτι, “The Visitors”, ανοίγει το άλμπουμ με ένταση και σκοτεινή δραματικότητα, πραγματευόμενο θέματα πολιτικής καταπίεσης και φόβου, εμπνευσμένα από τις εμπειρίες φίλων του συγκροτήματος που ζούσαν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Είναι ίσως το πιο ξεκάθαρα πολιτικό τραγούδι στην ιστορία των ABBA.
Ιδιαίτερη θέση στο άλμπουμ κατέχει και το “Slipping Through My Fingers”, ένα τρυφερό αλλά επώδυνο τραγούδι για τη σχέση μητέρας και κόρης, και την αίσθηση ότι ο χρόνος φεύγει ανεξέλεγκτα. Εδώ, οι ABBA εγκαταλείπουν κάθε ίχνος ποπ υπερβολής και παραδίδουν μια γνήσια, ανθρώπινη στιγμή, γεμάτη νοσταλγία και σιωπηλή λύπη. Αντίστοιχα, το “Like an Angel Passing Through My Room” κλείνει το άλμπουμ με έναν σχεδόν υπνωτιστικό μινιμαλισμό, αφήνοντας τον ακροατή με ένα αίσθημα μοναξιάς αλλά και εσωτερικής γαλήνης.
Παρά το γεγονός ότι το The Visitors δεν γέννησε τόσες «χαρούμενες» επιτυχίες όσο τα προηγούμενα άλμπουμ τους, γνώρισε εμπορική επιτυχία και, κυρίως, απέκτησε με τον χρόνο τεράστια καλλιτεχνική αναγνώριση. Πολλοί κριτικοί το θεωρούν σήμερα το αριστούργημα των ABBA, ακριβώς επειδή δεν φοβάται να δείξει ρωγμές, αμφιβολίες και σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας.
Το The Visitors λειτουργεί, τελικά, σαν ένας αποχαιρετισμός — όχι μόνο στη χρυσή εποχή του συγκροτήματος, αλλά και σε μια πιο αθώα περίοδο της ποπ μουσικής. Είναι ένας δίσκος που δεν επιδιώκει να διασκεδάσει επιφανειακά, αλλά να συγκινήσει και να προβληματίσει. Μέσα από αυτόν, οι ABBA απέδειξαν ότι μπορούσαν να είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα επιτυχημένο ποπ φαινόμενο: μπορούσαν να είναι βαθιά ανθρώπινοι.
