Πρέπει να τ' ακούσεις: Child Is Father to the Man -Blood, Sweat & Tears (1968)
Το Child Is Father to the Man (1968) είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των Blood, Sweat & Tears και αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά έργα της ύστερης δεκαετίας του ’60, τόσο για το ίδιο το συγκρότημα όσο και για τη γέννηση του jazz-rock/fusion ρεύματος. Κυκλοφόρησε σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και μουσικών ζυμώσεων και κατέγραψε με μοναδικό τρόπο το πνεύμα της εποχής, συνδυάζοντας ροκ, τζαζ, μπλουζ, ποπ και soul σε μια τολμηρή, φιλόδοξη σύνθεση.
Κεντρική μορφή του άλμπουμ είναι ο Al Kooper, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος, ο οποίος υπήρξε ο βασικός συνθέτης, ενορχηστρωτής και καλλιτεχνικός καθοδηγητής. Ο Kooper είχε ήδη αφήσει το στίγμα του στη σύγχρονη μουσική μέσω της συνεργασίας του με τον Bob Dylan και των Blues Project, και στο Child Is Father to the Man πραγματοποίησε το όραμά του για ένα ροκ συγκρότημα με πλήρη χάλκινη ενότητα, επηρεασμένο από την τζαζ αλλά με την ενέργεια και την αμεσότητα του ροκ.
Ο τίτλος του άλμπουμ προέρχεται από στίχο του William Wordsworth και υποδηλώνει την ιδέα ότι οι πρώιμες εμπειρίες και επιρροές διαμορφώνουν τον μελλοντικό άνθρωπο — μια έννοια που αντικατοπτρίζεται τόσο στη μουσική όσο και στη θεματολογία των τραγουδιών. Το άλμπουμ διατρέχεται από έναν στοχαστικό, συχνά εσωστρεφή τόνο, με στίχους που αγγίζουν ζητήματα ταυτότητας, κοινωνικής αλλαγής, αγάπης και υπαρξιακής αναζήτησης.
Μουσικά, το Child Is Father to the Man ξεχωρίζει για τις πλούσιες και περίτεχνες ενορχηστρώσεις του. Τα πνευστά (τρομπέτες, τρομπόνια, σαξόφωνα) δεν λειτουργούν απλώς ως συνοδευτικά στοιχεία, αλλά ως ισότιμοι φορείς μελωδίας και ρυθμού. Κομμάτια όπως το “I Love You More Than You’ll Ever Know” αναδεικνύουν τη συναισθηματική ένταση και τη δραματικότητα του άλμπουμ, ενώ τραγούδια όπως το “Somethin’ Goin’ On” και το “My Days Are Numbered” αποκαλύπτουν την κοινωνική και πολιτική ευαισθησία της εποχής.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στο “Spinning Wheel”, το οποίο στην αρχική αυτή εκδοχή διαφέρει αισθητά από τη μεταγενέστερη, πιο εμπορική εκτέλεση του συγκροτήματος. Εδώ παρουσιάζεται πιο πειραματικό και λιγότερο «γυαλισμένο», αντικατοπτρίζοντας τη διάθεση αναζήτησης και ρίσκου που χαρακτηρίζει ολόκληρο το άλμπουμ. Αντίστοιχα, τα ορχηστρικά μέρη και οι αλλαγές ρυθμού φανερώνουν επιρροές από τη σύγχρονη τζαζ, αλλά και από την κλασική μουσική.
Παρά τη δημιουργική του δύναμη, το άλμπουμ σηματοδότησε και το τέλος της συνεργασίας του Al Kooper με τους Blood, Sweat & Tears, καθώς αποχώρησε λίγο μετά την κυκλοφορία του. Ωστόσο, η κατεύθυνση που χάραξε αποδείχθηκε θεμελιώδης: το συγκρότημα θα γνώριζε τεράστια επιτυχία στα επόμενα χρόνια, βασισμένο σε μεγάλο βαθμό στη φόρμα που καθιερώθηκε εδώ.
Σήμερα, το Child Is Father to the Man θεωρείται κλασικό και επιδραστικό έργο, όχι μόνο για τους φίλους των Blood, Sweat & Tears, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται για την εξέλιξη του ροκ πέρα από τα στενά του όρια. Είναι ένα άλμπουμ τολμηρό, ανήσυχο και βαθιά καλλιτεχνικό, που αποτυπώνει μια στιγμή όπου η μουσική τόλμησε να μεγαλώσει — χωρίς να ξεχάσει το παιδί από το οποίο γεννήθηκε.
