The Notorious Byrd Brothers (1968) είναι ένας από τους πιο καθοριστικούς και επιδραστικούς δίσκους των Byrds, αλλά και συνολικά της αμερικανικής ροκ σκηνής των late ’60s. Κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1968 και σηματοδότησε μια μεταβατική περίοδο τόσο για το συγκρότημα όσο και για τη μουσική της εποχής, γεφυρώνοντας το folk rock με την ψυχεδέλεια, το space pop και τα πρώιμα στοιχεία της country rock.
Ο δίσκος δημιουργήθηκε μέσα σε ένταση και εσωτερικές συγκρούσεις. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, τα ιδρυτικά μέλη David Crosby και Michael Clarke αποχώρησαν (ή απομακρύνθηκαν) από το συγκρότημα, με αποτέλεσμα το άλμπουμ να ηχογραφηθεί ουσιαστικά από τον Roger McGuinn και τον Chris Hillman, με τη βοήθεια session μουσικών. Παρ’ όλα αυτά – ή ίσως εξαιτίας αυτής της αστάθειας – το The Notorious Byrd Brothers απέκτησε έναν ιδιαίτερο, σχεδόν απόκοσμο χαρακτήρα, γεμάτο πειραματισμούς και συναισθηματικό βάθος.
Μουσικά, ο δίσκος ξεχωρίζει για την εκτεταμένη χρήση Moog synthesizer, κάτι εξαιρετικά πρωτοποριακό για την εποχή. Ο McGuinn πειραματίζεται με ηλεκτρονικούς ήχους που δεν λειτουργούν απλώς ως διακόσμηση, αλλά ενσωματώνονται οργανικά στη σύνθεση. Το αποτέλεσμα είναι μια αίσθηση «διαστημικής» ψυχεδέλειας, που συνδυάζεται με τις χαρακτηριστικές αρμονίες των Byrds και τις jangly κιθάρες Rickenbacker.
Το άλμπουμ ανοίγει με το “Artificial Energy”, ένα κομμάτι γεμάτο ειρωνεία και κοινωνικό σχόλιο για τη σύγχρονη ζωή και τις τεχνητές διεγέρσεις. Ακολουθεί το “Goin’ Back”, μια νοσταλγική σύνθεση των Carole King και Gerry Goffin, που εκφράζει τη λαχτάρα για την αθωότητα της νεότητας. Η μελαγχολία και η εσωστρέφεια αποτελούν βασικά συναισθηματικά στοιχεία του δίσκου.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει το “Draft Morning”, ένα από τα πιο πολιτικά τραγούδια των Byrds, που αναφέρεται έμμεσα στον πόλεμο του Βιετνάμ και την αγωνία της στρατολόγησης. Η ατμόσφαιρά του είναι σκοτεινή και ανήσυχη, ενισχυμένη από ψυχεδελικά εφέ και απροσδόκητες αλλαγές διάθεσης. Αντίστοιχα, το “Wasn’t Born to Follow” (του Carole King) εκφράζει το πνεύμα της αντικουλτούρας και της προσωπικής ελευθερίας, αποτελώντας έναν ύμνο στον αντικομφορμισμό.
Το “Get to You” και το “Change Is Now” δείχνουν την αυξανόμενη επιρροή της country μουσικής, προαναγγέλλοντας την κατεύθυνση που θα ακολουθούσε αργότερα το συγκρότημα με το Sweetheart of the Rodeo. Παράλληλα, το “Old John Robertson” λειτουργεί ως ένας παράξενος φόρος τιμής σε έναν ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του Λος Άντζελες, με σχεδόν μινιμαλιστική προσέγγιση.
Ο δίσκος κλείνει με το “Space Odyssey”, μια σύντομη, ambient σύνθεση που θυμίζει πειραματική ηλεκτρονική μουσική και ενισχύει τη συνολική αίσθηση ότι το άλμπουμ κοιτάζει περισσότερο προς το μέλλον παρά προς το παρελθόν.
Συνολικά, το The Notorious Byrd Brothers θεωρείται σήμερα ένα αριστούργημα της ψυχεδελικής ροκ και ένας από τους πιο συνεκτικούς και καλλιτεχνικά ώριμους δίσκους των Byrds. Παρότι γεννήθηκε μέσα από διάλυση και αβεβαιότητα, κατέληξε να αποτελεί μια από τις πιο καθαρές εκφράσεις δημιουργικής τόλμης της δεκαετίας του ’60, επηρεάζοντας τόσο την εξέλιξη της ροκ όσο και τη χρήση της τεχνολογίας στη μουσική.
