Το Starsailor (1970) αποτελεί έναν από τους πιο τολμηρούς και αινιγματικούς δίσκους της καριέρας του Tim Buckley, αλλά και ένα από τα πιο ριζοσπαστικά έργα της μετα-ψυχεδελικής εποχής. Κυκλοφόρησε σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και καλλιτεχνικών μετασχηματισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτυπώνει την πλήρη αποδέσμευση του Buckley από τις folk και pop φόρμες των πρώτων του άλμπουμ, οδηγώντας τη μουσική του σε ελεύθερα, σχεδόν αφηρημένα μονοπάτια.
Το Starsailor είναι ένα άλμπουμ βαθιά πειραματικό, στο οποίο συνυπάρχουν στοιχεία free jazz, avant-garde, spoken word, ψυχεδελικού αυτοσχεδιασμού και σκοτεινής ποίησης. Η δομή των τραγουδιών είναι συχνά ρευστή, χωρίς σαφή κουπλέ ή ρεφρέν, ενώ ο ρυθμός και η αρμονία λειτουργούν περισσότερο ως συναισθηματικά τοπία παρά ως παραδοσιακές μουσικές βάσεις. Ο Buckley χρησιμοποιεί τη φωνή του όχι μόνο για να τραγουδήσει, αλλά και ως όργανο: κραυγές, ψίθυροι, παρατεταμένες νότες και απότομες αλλαγές τόνου δημιουργούν μια εμπειρία σχεδόν σωματική για τον ακροατή.
Θεματικά, το άλμπουμ κινείται γύρω από την αποξένωση, την υπαρξιακή αγωνία, τον έρωτα και την πνευματική αναζήτηση. Οι στίχοι είναι συχνά αποσπασματικοί, ποιητικοί και αμφίσημοι, θυμίζοντας περισσότερο μοντερνιστική ποίηση παρά τραγούδια με αφηγηματική συνοχή. Ο Buckley μοιάζει να εξερευνά τα όρια της ανθρώπινης εμπειρίας, τόσο συναισθηματικά όσο και ψυχικά, καταγράφοντας μια εσωτερική διαδρομή γεμάτη ένταση και αβεβαιότητα.
Το ομώνυμο κομμάτι, “Starsailor”, λειτουργεί ως πυρήνας του άλμπουμ: σκοτεινό, αργό και υποβλητικό, με επαναληπτικές μελωδίες και σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα. Το “Song to the Siren”, σε αντίθεση, αποτελεί μία από τις πιο προσβάσιμες και λυρικές στιγμές του δίσκου, με απλή ενορχήστρωση και βαθιά συναισθηματικό φορτίο· ένα τραγούδι που αργότερα θα αποκτήσει σχεδόν μυθική υπόσταση μέσα από πολυάριθμες διασκευές. Αντίθετα, κομμάτια όπως το “Monk” και το “Down by the Borderline” βυθίζονται σε εκτεταμένους αυτοσχεδιασμούς, με έντονη την επιρροή της free jazz και μια αίσθηση μουσικής αστάθειας που προκαλεί αλλά και αποκαλύπτει.
Κατά την κυκλοφορία του, το Starsailor αντιμετωπίστηκε με αμηχανία και επιφυλακτικότητα. Πολλοί κριτικοί και ακροατές το θεώρησαν υπερβολικά δύσκολο και απομακρυσμένο από τις προσδοκίες που είχαν για τον Buckley. Ωστόσο, με την πάροδο των χρόνων, το άλμπουμ αναγνωρίστηκε ως ένα σημαντικό καλλιτεχνικό ρίσκο και ως ένα έργο που προηγήθηκε της εποχής του, επηρεάζοντας μεταγενέστερους μουσικούς της experimental, alternative και ambient σκηνής.
Σήμερα, το Starsailor θεωρείται ένα κομβικό έργο στην καριέρα του Tim Buckley: ένας δίσκος που δεν επιδιώκει να ευχαριστήσει, αλλά να αποκαλύψει. Είναι μια απαιτητική ακουστική εμπειρία, που ανταμείβει τον προσεκτικό ακροατή με ένταση, βάθος και μια σπάνια αίσθηση καλλιτεχνικής ελευθερίας.
