Tangerines3

 

Κείμενο από τον Κωστή Δ. Μπίτσιο

 

«TANGERINES/ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ»***

 

Μία εσθονική ταινία του 2013 από τον Γεωργιανό σκηνοθέτη και σεναριογράφο Ζάζα Ουρουσάντζε έρχεται να επιβεβαιώσει το παράλογο του πολέμου. Το 1992 οι ένοπλες συρράξεις μαίνονται για την αυτονομία της Αμπχαζίας. Η Γεωργία και η Ρωσία ήταν τα αντίπαλα μέρη. Η περιοχή ήταν η παλιά Κολχίδα και για αυτό η Γεωργία θεωρείται η πατρίδα της Μήδειας, ενώ το όνομα είναι σύνηθες για τις γυναίκες της χώρας. Εσθονικής καταγωγής κάτοικοι της περιοχής κατέφυγαν στη χώρα καταγωγής τους. Ο ξυλουργός ήρωας της ταινίας «Ίβο» (ο συνονόματος του παραγωγού του φιλμ Ίβο Φελτ 68χρονος ηθοποιός Λεμπίτ Ουλφσάκ, που έχει χαρίσει τη φωνή του στο μαμούθ της εσθονικής εκδοχής «Εποχής των παγετώνων») έμεινε πίσω, όπως και άλλοι λίγοι Εσθονοί. Κατασκευάζει καφάσια, όπου μαζεύει τη σοδειά μανταρινιών της φυτείας της δικιάς του, αλλά και του Εσθονού γείτονά του «Μάργκους» (ο 43χρονος Έλμο Νιουγκάνεν). Οι συγγενείς του ηλικιωμένου Ίβο κατέφυγαν στη μαμά-πατρίδα με την έναρξη του πολέμου. Κάποια στιγμή οι πολεμικές διαμάχες ξαναφτάνουν στο κατώφλι του σπιτιού του. Η μοίρα το φέρνει ο ταλαίπωρος χωρικός να χρειαστεί να περιθάλψει δύο βαριά τραυματισμένους από αντίπαλα στρατόπεδα. Ο«Άχμεντ» (Γκιόργκι Νακασίντζε) είναι μισθοφόρος Τσετσένος και ο «Νίκο» (Μίσα Μέσκι) είναι Γεωργιανός. Ο Τσετσένος ζητά εκδίκηση.

 

Ουσιαστικά ο Ίβο φιλοξενεί δύο θεριά ανήμερα κάτω από την ίδια στέγη. Η τρέλα του πολέμου δεν έχει γίνει αντιληπτή από τους δύο πολεμιστές, καθώς οι απώλειες των συντρόφων τους είναι πρόσφατες. Το μόνο κοινό, που βρίσκουν ανάμεσά τους είναι η τήρηση του λόγου της τιμής τους. Ο Ίβο αποφασίζει με γενναιότητα να αγνοήσει όσα τους χωρίζουν και ακολουθεί τον προσωπικό του αξιακό κώδικα, που του επιβάλλει το τελετουργικό θάψιμο των νεκρών, από όποιο στρατόπεδο και αν προέρχονται. Η συμβίωση των δύο αντιπάλων φαντάζει αδύνατη χωρίς την παρουσία της «ειρηνευτικής δύναμης», που εκφράζει ο ψύχραιμος Ίβο. Οι δύο πολεμιστές φαίνονται έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να θυσιάσουν το δώρο της ζωής, που τους χάρισε ο Εσθονός καλλιεργητής. Οι εντάσεις πέφτουν μαγικά μόνο την ώρα, που οι ήρωες μοιράζονται ένα σασλίκ (το σουβλάκι του Καυκάσου). Την ηρεμία όμως θα ακολουθήσει μία μοιραία εξέλιξη, που θα δώσει την ευκαιρία για ένα μάθημα ζωής.

 

Η αντιπολεμική ταινία έφερε για πρώτη φορά φέτος την Εσθονία υποψήφια για Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Έχασε από το φιλμ «Ida» (Πολωνία) και στις Χρυσές Σφαίρες από το ρώσικο «Leviathan». Αφηγείται μία απλή ιστορία, που αφορά σε τέσσερις άντρες, που η ζωή τους φέρνει αντίπαλους. Το μήνυμά της είναι ισχυρό και υπογραμμίζεται από το διακριτικό μουσικό σκορτου 42χρονου Γεωργιανού Νιάζ Ντιασαμίντζε.

 

 

Αν κάποιος αναρωτηθεί «γιατί να δω μία πολιτική ταινία;» η απάντηση είναι: για να μην καταλήξεις ανόητος (αγγλιστί: «idiot»). Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θεωρούσαν ηλίθιο, όποιον έπασχε από «ιδιωτεία». Οπότε δεν υπάρχει λόγος να χάσεις μία «ωραία» (επειδή έρχεται στην ώρα της) ταινία.

"H ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στης 28 Μαΐου".