Αυτοί που υποτίθεται ότι τον ακολουθούν είναι ο Ανδρουλάκης ο οποίος δέχεται συχνά κριτική από ανύπαρκτους σε αξία πολιτκούς όπως ο Δούκας, αρκετά σοβαρούς για να γίνουν αρχηγοί όπως ο Γερουλάνος και δυστυχώς την Διαμαντοπούλου η οποία είναι μάλλον η καλύτερη από όσους διαθέτει το ΠΑΣΟΚ από την παλιά φρουρά, αλλά δεν την συμπαθούν οι διάφορες παρατάξεις.
Έν ατολμηρό άνοιγμα χωρίς να είναι σίγουρο ότι θα πετύχαινε θα ήταν η επιλογή της Γιαννακοπούλου που είναι μαχητική, όχι όμως με την ιδανική ηγετική φυσιογνωμία, τουλάχιστον ακόμα και ο Μάντζιος ο οποίος είναι αξιόλογος αλλά θέλει πολύ δουλειά για να γίνει αρχηγός.
Μετά έχουμε την Ζωη Κωνσταντπούλου η οποία κοντεύει να μείνει μόνη της στο κόμμα, όμως αρκετοί ψεκασμένοι την πιστεύουν.
Ο Βελόπουλος είναι πιο κατάλληλος γα τα επαγγέματα που ασκεί, στην πολιτική έχει τις πλάτες που τον σπρώχνουν ειδικά με τα κανάλια που ελέγχουν, αλλά είναι τόσο 'λίγος' που πάντα θα είναι σ' αυτά τα επίπεδα.
Ακολουθουν μία σειρά από πολιτικούς που είναι σε κατώτερες κατηγορίες και δεν θα παίξουν εύκολα ποτέ κάποιον ρόλο.
Η Λατινοπούλου έχει κάποια προσόντα, αλλά ο κόσμος στον χώρο της δεξιάς που εκπροσωπεί θέλει γκαγκά πολιτικούς και όχι σαν κι αυτήν η οοία συχνά λέει αρκετά σωστά πράγματα.
Τι μένει η θλιμένη Καρυστιανού η οποία υποχωρεί συνέχεια στις διάφορες μετρήσεις και πολιτικά είναι το απόλυτο τίποτα.
Ο Τσίπρας είναι ο άλλος μνηστήρας για την Πηνελόπη που την λένε εξουσία, αυτό ονειρεύεται μέσω της Ιθάκης αλλά πέφτει συνέχεια και έχει κάει τν κύκλο του.
Με τηνχαζομάρα που δέρνει τον κόσμο αν έμενε στην άκρη θα μπορούσε να διεκδικήσει μελλοντικά την θέση του προέδρου, ομως νομίζει ότι μετά από τόσο ξύλο μπορεί να γίνει πάλι πρωθυπουργός.
Τι μένει; δυστυχώς ένας νέος Παπαδήμος ίσως, αν τα πράγματα δεν βρίσκουν λύση στις εκλογές.
