Σχετικά πρόσφατα ο Λέανδρος Ρακιντζής είπε ότι υπάρχει καθεστώς ασυλίας σε  ειδικές κατηγορίες πολιτών, βέβαια αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, ακόμα κι αν δεν είναι αλήθεια δύσκολα θα πιστέψουμε ότι δεν υφίσταται προνομιακή μεταχείριση για κάποιους.
 
Άγραφος νόμος υπάρχει παντού, στον αθλητισμό, όπου συνήθως ευνοείται ο ισχυρός, στην επιχειρηματικότητα όπου το μεγάλο ψάρι τρώει πάντα το μικρό κοκ.
 
Δεν είναι ο νόμος της ζούγκλας, είναι η μη εφαρμογή των νόμων που δίνει την δυνατότητα στον ισχυρό να κάνει χρήση της δύναμης του.
 
Ίδιες πιθανότητες πχ έχει ένας νέος που πάει συστημένος σε μία επιχείριση με αίτημα να προσληφθεί με έναν άγνωστο?, δεν θα τό'λεγα.
 
Ο άνθρωπος είναι περίεργο ον, πολύ πιο περίεργο από τις γάτες που τους έχει βγει το όνομα.
 
Η δικιά μου περιέργεια θα ήθελε να βρει απάντηση στο εξής::
 
Γιατί πρωθυπουργοί με ικανότητες, ενώ είναι 100% σίγουρο ότι θα χάσουν τις εκλογές, δεν αποφασίζουν να διορθώσουν ότι πάει στραβά και να μείνουν στην ιστορία.
 
Τι ήταν αυτό που έκανε τον σημερινό πρωθυπουργό να αναλάβει να χειρισθεί μία χαμένη όπως λένε παρτίδα?, η φιλοδοξία, η αγάπη για την πατρίδα, ή άγνοια κνδύνου ή οι άγραφοι νόμοι υπακοής στ σύστημα, ίσως το μάθουν κάποιοι μετά από 50 χρόνια όταν θα ανοίξουν τα αρχεία. 
 
Δεν δέχομαι ότι ο πρωθυπουργός της χώρας δεν ξέρει τι πάει στραβά, απλά δεν το διορθώνει γιατί σκέφτεται το πολιτικό κόστος, που όμως με δεδομένη την ήττα δεν έχει καμία σημασία, ενώ θα μπορούσε απλούστατα να τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις.
 
Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι υπακούν σ'αυτό που ονομάζουμε άγραφο νόμο σκεπτόμενοι ότι σήμερα είμαι εγώ, αύριο αυτός, μεθαύριο πάλι εγώ ή μία επιλογή μου που θα μπορώ να την ελέγχω, κάπως έτσι πάει το πράγμα και σταδιακά φτάσαμε στο σημερινό χάλι.   
 
Κώστας Ζουγρής