Στην αναζήτηση τρόπου περιγραφής της κατάστασης που βιώνουμε καθημερινά, δανείστηκα τον τίτλο από ένα ωραίο χορευτικό τραγούδι της δεκαετίας του ΄80.

 

Με αναμονή των ανακοινώσεων από την επικείμενη συνομιλία του πρωθυπουργού μας με τον Αμερικανό πρόεδρο σε μερικές ώρες, εμείς ήδη μάθαμε τα μαντάτα για την ανεργία που τον Μάϊο έσπασε κι άλλο το ρεκόρ και ανέβηκε στο 27,6% και στους νέους μέχρι 24 ετών στο τρομακτικό 64,9% κι όμως στο ελληνικό χρηματιστήριο είχαμε πάρτι με σημαντική άνοδο στις εταιρίες υψηλής κεφαλοποίησης.

 

Δεν είμαι βέβαια οικονομολόγος, αλλά ανάλογα νούμερα ανεργίας θα ήταν αρκετά για να διαλύσουν για μερικές μέρες  τα χρηματιστήρια κάθε χώρας.

 

Εδώ λοιπόν όλα πάνε μια χαρά, ο κόσμος  λατρεύει την αφραγκία και αγοράζει μετοχές απολαμβάνοντας το καλοκαίρι.

 

Ρίχνοντας μια ματιά όμως στο τί χρωστάνε με ομολογιακά δάνεια και σε τράπεζες μερικές μεγάλες εταιρίες που έχουν σχέση οι βασικοί μέτοχοι τους και με ΜΜΕ, βλέπουμε ότι το ποσό για λιγότερες από 10 οικογένειες ξεπερνά τα 10 Δις, αριθμός τρομακτικός που δύσκολα θα αποδοθεί στους δανειστές με τις συνθήκες της σημερινής κρίσης.

 

Ο πρωθυπουργός μας λοιπόν θα ζητήσει στήριξη από τον Αμερικανό πρόεδρο, στήριξη όμως ποιάς μορφής; ηθική, δεν νομίζω ότι μας είναι πια απαραίτητη, ή στήριξη για τις μεγάλες εταιρίες μας που εδώ και πολλά χρόνια πριν την κρίση, δηλώνουν ελάχιστα κέρδη παρ' όλο που μας πουλάνε τα προϊόντα τους συγκριτικά σε υψηλές τιμές.

 

Οι Ελληνες επιχειρηματίες αν τους δώσεις τόσα χρήματα, όσα χρωστάνε, ούτε θα τα αποδώσουν στους δανειστές τους, ούτε θα τα επενδύσουν σε νέες δραστηριότητες ανοίγοντας δουλειές για τους ανέργους.

 

Δυστυχώς πιστεύω ότι θα κάνουν αυτό που έκαναν οι περισσότεροι πρόσφατα με την μείωση του ΦΠΑ, όπως λένε διάφορες έρευνες, καμία μείωση.

 

Αυτό που έχει ανάγκη σήμερα η Ελλάδα, είναι μία βοήθεια, όπως αυτή που έλαβε μεταπολεμικά, αλλά όμως με τις σημερινές συνθήκες, βοήθεια υπό εποπτεία, γιατί διαφορετικά, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αφού η ελληνική οικονομία είναι μια τρύπα δίχως πάτο.

 

Βοήθεια για τον λαό που βογγάει καθημερινά στην πλειονότητά του και όπου σταθείς ακούς δράματα που επεκτείνονται σε οικογένειες οι οποίες δεν μπορούσαν να φαντασθούν τις σημερινές εξελίξεις.

 

Είχαμε γράψει στο Twitter πριν δημιουργηθεί αυτό το site, η χώρα έχει ανάγκη από διακυβέρνηση τύπου εθνικής Ελλάδος, μάλλον όλοι όμως θέλουν να ικανοποιήσουν τις προσωπικές φιλοδοξίες τους, ας ευχηθούμε να τελειώνει ο κατάλογος των επίδοξων πρωθυπουργών και να φωνάξει κάποιος βοήθεια, αφήνοντας τα παραμύθια στην άκρη.

 

Κώστας Ζουγρής