Ποικίλες αντιδράσεις προκάλεσε το άρθρο  Η πτώση του ροκ παρασύρει τα πάντα στην μουσική  http://apotis4stis5.com/themata-f/4917-2014-07-11-19-50-01 μερικοί δεν συμφωνούν ότι το ροκ είναι σε πτώση και επιμένουν ότι υπάρχουν πολλά αξιόλογα ονόματα, εφάμιλλα, αν όχι καλύτερα από αυτά που έγραψαν την ιστορία του είδους και οι κακές εταιρίες δεν τους δίνουν την σωστή ώθηση και παραμένουν στο περιθώριο.
Κατ' αρχήν, αυτή η διαπίστωση δεν είναι μόνο δικιά μου ή του Γιάννη, αλλά σχεδόν όλων όσων ασχολούνται με την μουσική σε Αγγλία και Αμερική και η αυτό απεικονίζεται στις νέες κυκλοφορίες, στις πωλήσεις, στα τραγούδια που ακούμε από διάφορες πηγές, γενικά σε όλο το φάσμα της μουσικής.
Αυτήν την εβδομάδα, μέσα στα 10 πρώτα της Αμερικής θα μπούνε, νομίζω για πρώτη φορά στην ιστορία τους οι Judas Priest, αν αυτό λέει κάτι, τα εξαιρετικά άλμπουμ που είχαν βγάλει στο παρελθόν, δεν είχαν την ανάλογη επίδοση κυρίως επειδή υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός.
Στην Αγγλία το Never Mind The Bollocks των Sex Pistols είναι ξανά στα 25 πρώτα, 37 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, γενικά δεν κινείτε φύλλο που λέμε.
Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα είναι διαθέσιμα και στο αν θα γίνουν γνωστά δεν φταίνε οι εταιρίες, αλλά ουσιαστικά η όλο και λιγότερο εμφάνιση κάποιων που θα επιλέγουν νέα ταλέντα, κάποιων που θα προωθούν αυτούς που πραγματικά αξίζουν, κάποιων που θα οδηγήσουν αυτά τα παιδιά που αγαπούν την μουσική, στο να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν.
Εμείς σαν χώρα είμαστε αποδέκτες του όγκου της μουσικής που παράγεται στις μεγάλες χώρες και αυτοί που ασχολούνται ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά  με την μουσική προωθούν αυτά που πιστεύουν ότι ξεχωρίζουν.
Το τραγικό είναι ότι η μουσική ενημέρωση που έχει περάσει πια και στα ειδησεογραφικά sites που βασικά ασχολούνται με το Lifestyle, είναι χαμηλού επιπέδου και ο καθένας για να εντυπωσιάσει αναζητεί και προωθεί καλλιτέχνες που αμφιβάλλω αν τους ξέρουν και στην πόλη που ζούνε.
Παράλληλα, όλοι σχεδόν εκδηλώνουν την περιφρόνησή τους για όσους είναι καταξιωμένοι, δεν παραδέχονται τους U2, είναι μέτριοι οι Metallica, o Springsteen είναι κοντός κοκ.
Τους αρέσουν όμως τα παιδιά μας που τραγουδούν Αγγλικά και απευθύνονται ουσιαστικά στις παρέες τους και είναι κρίμα λέει που δεν έχουν απήχηση στο εξωτερικό, μα έχουν μήπως απήχηση στην Ελλάδα?, μόνο αυτοί γράφουν γι' αυτούς και τους παρακολουθούν στα διάφορα κλαμπ.
Άλλοι κατηγορούν τις δισκογραφικές που δημιουργούν ονόματα όπως ο Justin Bieber, μα τον κάθε Bieber τον δημιουργεί το κοινό, διασκεδάζει για κάποιο διάστημα και ύστερα αναζητεί κάτι καινούργιο.
Δεν μας επιβάλλει κανείς να διαβάζουμε από συγκεκριμένες πηγές  μουσικές πληροφορίες, μόνοι μας διαλέγουμε και οδηγούμε στα ύψη τις επισκεψιμότητες αυτών που είναι πια τα μεγαλύτερα Ελληνικά sites, εμείς γράφουμε και παρουσιάζουμε αυτά που ξεχωρίζουμε σε ένα μοναχικό δρομολόγιο που έχει πολλούς φίλους, αλλά δεν έχει καμία σύγκριση με τα εκατομμύρια που διαβάζουν για μουσική και ουσιαστικά παραπληροφορούνται. 
Τα πράγματα είναι απλά, διαβάζεις αυτά που γράφει ο ένας και το αξιολογείς μετά από κάποιο χρόνο.
Είναι λογικό βέβαια να αναζητούν κάποιοι νέα ακούσματα, αλλά η σωστή πηγή βοηθάει, κι εμείς δεν ψάχνουμε σε περιθωριακά site να ανακαλύψουμε νέα πράγματα, ή αν το κάνουμε, το κάνουμε σε μικρό ποσοστό.
Διαβάζουμε αυτά που προτείνει ο καθένας και σιγά σιγά δημιουργήσαμε τις πηγές από τις οποίες ακούμε νέες ηχογραφήσεις, πάντα όμως με κορυφαίο κριτήριο το προσωπικό μας γούστο.
Όλοι κλαίνε λοιπόν στην Αμερική και την Αγγλία, χαρακτηρίζουν το πρώτο εξάμηνο καταστροφή, ειδικά για τα ανεξάρτητα και εδώ υπάρχει μια ψεύτικη ευδαιμονία για άγνωστα ονόματα που δυστυχώς παραμένουν πάντα άγνωστα, αφού αυτοί που τα επιλέγουν δεν έχουν σωστή ενημέρωση και προσπαθούν πάντα να εντυπωσιάσουν ένα κοινό που απομακρύνεται έτσι όλο και πιο πολύ από την μουσική πραγματικότητα που μπορεί να μην έχει τις δόξες που είχε στο παρελθόν, αλλά όλο και κάτι αξιόλογο κυκλοφορεί.
Κώστας Ζουγρής