50 μέρες μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ η κατάσταση δεν έχει ξεκαθαρίσει. Η κυβέρνηση και αυτοί που αποφάσισαν για το μαύρο στις τηλεοπτικές οθόνες και τη σιωπή στα κρατικά ραδιόφωνα έχουν σαν αντίπαλο ουσιαστικά την ιστορία που ότι και να γίνει θα τους χρεώσει μία μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο ενέργεια  του να κλείσουν την παροχή πολιτισμού στους κατοίκους αυτής της βασανισμένης χώρας που υποφέρει εδώ και χρόνια από τις αδέξιες τουλάχιστον ενέργειες σε οικονομικό επίπεδο αυτών που διαχειρίζονται τις τύχες της.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όταν ξεκαθαρίσει η κατάσταση, όποτε και αν γίνει αυτό, κάποιοι θα παραδεχθούν το λάθος τους, αφού πρόκειται για μία από τις πιο λανθασμένες επεμβάσεις στην Ελληνική ιστορία που δεν υπάρχει τίποτα απολύτως που να την δικαιολογεί.

Αν λειτουργούσε με τον ίδιο τρόπο η κυβέρνηση και στα ενδεχόμενα προβλήματα που υπάρχουν σε άλλους οργανισμούς, η χώρα δεν θα είχε νοσοκομεία, σχολεία, εφορίες, δήμους και οτιδήποτε έχει σχέση με το κράτος, αφού καθημερινά διαπιστώνουμε όλοι μας την αδυναμία τους να παράσχουν στο κοινό τις υπηρεσίες που είναι υποχρεωμένοι.

Η κυβέρνηση λοιπόν δεν πρόκειται να υποχωρήσει, δεν έχει αποδείξει, όπως και οι προηγούμενες ότι έχει γνώση του χειρισμού κρίσεων.

Από την άλλη πλευρά οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, δεν έχουν κανένα λόγο να υποχωρήσουν, άλλωστε ουσιαστικά είναι αυτοί που έχουν το δίκαιο με το μέρος τους, γιατί αν κάτι δεν πήγαινε καλά, οι προϊστάμενοί τους είχαν την δυνατότητα να το διορθώσουν. Το θέμα είναι πόσο μπορούν να αντέξουν οικονομικά μέχρι να έλθει η αποκατάσταση που τάζει η αντιπολίτευση. 

Από πλευράς προγράμματος της ΔΤ, όταν αυτή θα λειτουργήσει κανονικά με τους συμβασιούχους, δεν κινδυνεύουν, δεν φτιάχνεται τηλεόραση  σε λίγες μέρες που θα μπορούσε να συγκριθεί με το παρελθόν και την ιστορία της ΕΡΤ.

Οι δύο πλευρές, κυβέρνηση και εργαζόμενοι, έχουν τα δικά τους σχέδια και επιδιώξεις και ο καθένας από την πλευρά του πιστεύει ότι θα τα καταφέρει.
Αυτός που δεν θα τα καταφέρει είναι ο ελληνικός λαός που ανεξάρτητα από το τί έδειχναν οι μετρήσεις τηλεθέασης, τα προγράμματα της ΕΡΤ παρείχαν στον κόσμο την δυνατότητα της επιλογής, αυτό είναι που λείπει τώρα στον κόσμο που αναγκαστικά, θέλει δεν θέλει, είναι υποχρεωμένος να παρακολουθεί ή να ακούει τηλεόραση και ραδιόφωνο από σταθμούς που χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια στις τράπεζες και το κράτος με τα δάνεια που έχουν πάρει.

Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς μάγος για να καταλάβει ότι αυτοί που χειρίζονται τις τύχες της χώρας ενδιαφέρονται για τηλεόραση και ραδιόφωνο, μόνο όταν είναι να κάνουν κάποιο διάγγελμα ή δηλώσεις μετά την έξοδο από κάποιο συμβούλιο.
Στους υπόλοιπους, απλά μας λείπει αυτή η δυνατότητα επιλογής που είχαμε πάντα και την έχουν όλες οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης.

Αν το ψάξει κανείς αντικειμενικά όλες οι τιμωρίες που έχουμε υποστεί και υφιστάμεθα σαν λαός από την εποχή καθιέρωσης των μνημονίων, είναι έργο των κυβερνήσεων που μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν προσπαθούν να μας πείσουν ότι για όλα φταίει η τρόϊκα  

Κώστας Ζουγρής