7956394596v3420b9

 

(19 Μαρτίου 1933 - 22 Μαΐου 2018)

 

Από τον Μ.Σκ

 

Το 1999 μετακόμισα στη Νέα Υόρκη κοντά σε ένα βιβλιοπωλείο Barnes & Noble. Αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα συχνά πυκνά να κοιτάω στη βιτρίνα τις νέες κυκλοφορίες βιβλίων, να χαζεύω οπισθόφυλλα και εξώφυλλα και να ανακαλύπτω συγγραφείς. Δεν ήμουν ποτέ δεινός αναγνώστης, βιβλιοφάγος ούτε είχα κάποιο συγγραφέα τον οποίο αποκαλούσα σταθερά τον αγαπημένο μου. Αυτό άλλαξε το 2001, όταν αγόρασα το «Dying Animal» του Φίλιπ Ροθ χωρίς να ξέρω τίποτα για αυτόν.

 

Το αγόρασα γιατί ήταν μικρό (σε αριθμό σελίδων) και με ιντρίγγαρε το θέμα του (η σχέση πάθους και ζήλειας ενός ηλικιωμένου καθηγητή πανεπιστημίου με μια πολύ νεότερη λατίνα στη μοντέρνα Νέα Υόρκη). Παρόλο που δε θεωρείται από τα καλλίτερα βιβλία του Ροθ, εμένα με συνεπήρε. Έτσι λοιπόν μέσα σε μια περίοδο 2 ετών αγόρασα και διάβασα όλα τα βιβλία του καθώς και τα φανταστικά του δοκίμια στον New Yorker (από τα οποία έγινε γνωστός – ο New Yorker είναι το περιοδικό στο οποίο καθιερώθηκαν ή συνεργάστηκαν πολλοί συγγραφείς, π.χ. ο Τρούμαν Καπότι, περιοδικό έρευνας και σχολίων για πολιτική, κοινωνικά θέματα, θρησκεία, μόδα, τα περισσότερα των οποίων δεν έχουν σχέση με την Νέα Υόρκη…). Χαρακτηριστικά της γραφής του και του στυλ του, οι πρωταγωνιστές του (που επανέρχονται σε διαφορετικά βιβλία) πλασμένοι με έντονα βιωματικά του στοιχεία, το πάθος, ο σαρκασμός, η αμεσότητα καθώς και οι συχνές ανατροπές στις απόψεις, κοσμοθεωρία και μοίρα των χαρακτήρων του.

 

Ο Ροθ είναι ο πρώτος συγγραφέας του οποίου έχω διαβάσει τα πάντα και ακόμα μια από τις πιο ζωντανές μου αναμνήσεις και δυνατούς δεσμούς μου με την Νέα Υόρκη. Πραγματικά τον ευχαριστώ για όλα…