Η ταινία «007: Goldfinger» (1964) αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές στιγμές στην ιστορία του κινηματογραφικού Τζέιμς Μποντ. Πρόκειται για την τρίτη εμφάνιση του Σον Κόνερι στον ρόλο του Βρετανού πράκτορα 007 και για μια ταινία που ουσιαστικά «κλείδωσε» τη φόρμουλα που θα ακολουθούσε η σειρά για δεκαετίες: κοσμοπολίτικα σκηνικά, πανίσχυρους κακούς, τεχνολογικά γκάτζετ, χιούμορ, σασπένς και μια έντονη αίσθηση στυλ.
Η υπόθεση ξεκινά όταν ο Τζέιμς Μποντ αναλαμβάνει να ερευνήσει τις δραστηριότητες του Όρικ Γκόλντφινγκερ, ενός εκκεντρικού αλλά εξαιρετικά επικίνδυνου μεγιστάνα που έχει εμμονή με τον χρυσό. Από την πρώτη τους συνάντηση γίνεται σαφές ότι ο Γκόλντφινγκερ δεν είναι απλώς ένας λαθρέμπορος, αλλά ένας άνθρωπος με φιλόδοξα και σκοτεινά σχέδια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την παγκόσμια οικονομία και την ισορροπία δυνάμεων. Ο Μποντ, με το γνωστό του μείγμα γοητείας και ψυχραιμίας, μπλέκεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι κατασκοπείας, όπου κάθε λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο.
Ένα από τα πιο αξέχαστα στοιχεία της ταινίας είναι ο ίδιος ο κακός. Ο Γκόλντφινγκερ, τον οποίο υποδύεται ο Γκερτ Φρόμπε, δεν βασίζεται στη σωματική δύναμη αλλά στην εξυπνάδα, την αλαζονεία και τους πόρους του. Δίπλα του στέκεται ο θρυλικός Oddjob, ο σιωπηλός σωματοφύλακας με το θανατηφόρο καπέλο, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους «υποκακούς» στην ιστορία του σινεμά. Η παρουσία τους προσδίδει στην ταινία μια αίσθηση απειλής που παραμένει διαρκώς στο φόντο.
Φυσικά, από το Goldfinger δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι εντυπωσιακές γυναικείες παρουσίες. Η Πούσι Γκαλόρ, πιλότος και δυναμική γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, ξεχωρίζει ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες Bond girls της εποχής, ενώ η εμβληματική σκηνή με τη Τζιλ Μάστερσον, καλυμμένη με χρυσό, έχει μείνει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του κινηματογράφου.
Σε τεχνικό επίπεδο, η ταινία ανεβάζει τον πήχη σε σχέση με τις προηγούμενες. Τα γκάτζετ του Μποντ, όπως το Aston Martin DB5 με τα κρυφά όπλα και τις έξυπνες παγίδες, έγιναν συνώνυμα του χαρακτήρα και αντικείμενα θαυμασμού για το κοινό. Η σκηνοθεσία του Γκάι Χάμιλτον κρατά τον ρυθμό σταθερά υψηλό, ισορροπώντας ανάμεσα στη δράση, το χιούμορ και την ένταση, ενώ η μουσική του Τζον Μπάρι και το ομώνυμο τραγούδι της Σίρλεϊ Μπάσεϊ προσθέτουν ένα αίσθημα μεγαλοπρέπειας και δραματικότητας.
Το Goldfinger δεν είναι απλώς μια κατασκοπευτική περιπέτεια· είναι η ταινία που καθόρισε τι σημαίνει «ταινία Τζέιμς Μποντ». Συνδυάζει έξυπνο σενάριο, αξέχαστους χαρακτήρες και μια αξεπέραστη αισθητική, προσφέροντας καθαρή κινηματογραφική απόλαυση. Ακόμη και σήμερα, παραμένει σημείο αναφοράς τόσο για τους φαν της σειράς όσο και για την ιστορία του είδους, αποδεικνύοντας γιατί ο 007 έγινε – και παραμένει – παγκόσμιο σύμβολο.
