Το Straight Shooter αποτελεί το δεύτερο άλμπουμ των Bad Company και θεωρείται δικαίως ένα από τα πιο ολοκληρωμένα και εμβληματικά έργα του κλασικού βρετανικού hard rock της δεκαετίας του ’70. Κυκλοφόρησε το 1975 και ήρθε να επιβεβαιώσει ότι η τεράστια επιτυχία του ομώνυμου ντεμπούτου τους δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μιας μπάντας με ξεκάθαρη ταυτότητα, αυτοπεποίθηση και βαθιά κατανόηση του ροκ ήχου.
Ο τίτλος Straight Shooter λειτουργεί ως δήλωση πρόθεσης. Οι Bad Company παίζουν «στα ίσια», χωρίς περιττά στολίδια, χωρίς επιδεικτικές τεχνικές ακροβασίες. Το άλμπουμ βασίζεται στη δύναμη των τραγουδιών, στο groove, και κυρίως στη χαρακτηριστική φωνή του Paul Rodgers, ο οποίος εδώ εδραιώνεται ως ένας από τους σπουδαιότερους rock τραγουδιστές της εποχής. Η ερμηνεία του είναι γεμάτη ψυχή, μπλουζ αίσθηση και μια φυσική επιβολή που κάνει κάθε στίχο να ακούγεται ειλικρινής και βιωμένος.
Μουσικά, το άλμπουμ ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στο hard rock, το blues και το classic rock. Κομμάτια όπως το “Good Lovin’ Gone Bad” και το “Feel Like Makin’ Love” αποδεικνύουν την ικανότητα του συγκροτήματος να γράφει τραγούδια που είναι ταυτόχρονα εμπορικά και ουσιαστικά. Το τελευταίο, μάλιστα, ξεκινά ατμοσφαιρικά και εξελίσσεται σε ένα δυναμικό ρεφρέν, δείχνοντας τη δεξιοτεχνία της μπάντας στη δραματική κλιμάκωση.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη δουλειά της κιθάρας του Mick Ralphs, η οποία είναι λιτή αλλά απόλυτα αποτελεσματική. Τα riffs δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με ταχύτητα ή πολυπλοκότητα· αντιθέτως, στηρίζονται στο σωστό feeling και στο βάρος κάθε νότας. Η ρυθμική βάση των Boz Burrell και Simon Kirke προσφέρει στιβαρότητα και groove, κρατώντας τα τραγούδια γειωμένα και δυναμικά.
Το Straight Shooter ξεχωρίζει επίσης για τη συνοχή του. Δεν πρόκειται απλώς για μια συλλογή καλών κομματιών, αλλά για ένα άλμπουμ με ενιαία αισθητική και ροή. Ακόμη και τα πιο ήσυχα ή μελαγχολικά τραγούδια, όπως το “Shooting Star”, συμβάλλουν στη συνολική αφήγηση. Το συγκεκριμένο κομμάτι, με τους σχεδόν κινηματογραφικούς στίχους του, λειτουργεί σαν ένας στοχασμός πάνω στη φήμη, την επιτυχία και το τίμημά τους, δίνοντας στο άλμπουμ ένα βάθος που ξεπερνά το τυπικό rock πλαίσιο.
Σε επίπεδο παραγωγής, ο ήχος είναι καθαρός αλλά ζεστός, αποτυπώνοντας ιδανικά την ενέργεια της μπάντας χωρίς να χάνει την αμεσότητα της ζωντανής εκτέλεσης. Αυτός ο «φυσικός» ήχος είναι ένας από τους λόγους που το άλμπουμ αντέχει στον χρόνο και εξακολουθεί να ακούγεται φρέσκο δεκαετίες μετά.
Συνολικά, το Straight Shooter είναι ένα άλμπουμ-ορόσημο: ειλικρινές, στιβαρό και γεμάτο χαρακτήρα. Δεν προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το rock, αλλά να το εκτελέσει στην πιο αγνή και δυνατή του μορφή. Και ακριβώς γι’ αυτό παραμένει μέχρι σήμερα ένα κλασικό έργο, σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν το αυθεντικό, «straight to the point» ροκ.
