Μοντέρνα Κλασσικά - Σόουλ: Μια σύγχρονη πρόταση soul που ενώνει διαφορετικές γεωγραφίες και γενιές

mike von@unsplash

Μοντέρνα Κλασσικά – Σόουλ

Από τον Θοδωρή Φαχουρίδη

 

Αυτό που ακολουθεί πρόκειται για μια σύγχρονη πρόταση soul που ενώνει διαφορετικές γεωγραφίες και γενιές. Καλλιτέχνες από το Λονδίνο, το Λίβερπουλ και το Μπρίστολ συνυπάρχουν με δημιουργούς από το Ντιτρόιτ, τη Νέα Ορλεάνη, την Ατλάντα και τη δυτική ακτή των ΗΠΑ. Οι περισσότεροι βρίσκονται σήμερα από τα μέσα της δεκαετίας των 20 έως τα μέσα των 40, με ελάχιστες εξαιρέσεις παλαιότερων μορφών, και κινούνται ανάμεσα στη σύγχρονη R&B, τη neo-soul, τη jazz-soul, το blues και το folk με soul ρίζες. Είναι μια γενιά που μεγάλωσε ακούγοντας Marvin Gaye, Curtis Mayfield, Nina Simone ή Dionne Warwick, αλλά γράφει με τα εργαλεία, τις ταχύτητες και τις θεματικές του σήμερα.

Η σημερινή συλλογή περιλαμβάνει 32 τραγούδια και διαρκεί συνολικά περίπου δύο ώρες. Δεν αντιμετωπίζει τη soul ως αναπαράσταση του παρελθόντος, αλλά ως ζωντανή γλώσσα που εξελίσσεται, κρατώντας τον πυρήνα της, τη φωνή, την αφήγηση, τη συναίσθηση,  και μεταφέροντάς τον σε σύγχρονα στούντιο, σε νέες πόλεις και σε διαφορετικές προσωπικές ιστορίες. Απευθύνεται στους φίλους του είδους που αναζητούν συνέχεια και βάθος, αλλά και σε ακροατές που θέλουν να γνωρίσουν πώς ακούγεται σήμερα όταν δεν προσπαθεί να μιμηθεί, αλλά να συνομιλήσει με την κληρονομιά της.

Οι παραγωγές κινούνται σε ευρύ φάσμα. Από λιτές, σχεδόν ακουστικές ηχογραφήσεις με έμφαση στη φωνή, μέχρι πλήρεις μπάντες με πνευστά, έγχορδα και ρυθμικά σχήματα που παραπέμπουν στα κλασικά στούντιο του Μέμφις, περασμένα όμως από τη σημερινή αισθητική της R&B και της ανεξάρτητης σκηνής. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι ηχογραφήσεις έγιναν σε ιστορικούς χώρους ή με αναλογικό εξοπλισμό, επιλογή που δείχνει συνειδητή σύνδεση με το παρελθόν, όχι ως φετίχ αλλά ως τεχνική και ηχητική βάση.

Θεματικά, τα τραγούδια στροβιλίζουν γύρω από τον έρωτα, την απώλεια, τη μνήμη, την αυτογνωσία και την καθημερινή επιβίωση μέσα σε έναν κόσμο διαρκούς μεταβολής. Δεν πρόκειται για «μεγάλες δηλώσεις», αλλά για προσωπικές αφηγήσεις που, όπως συνέβαινε και στη soul των δεκαετιών του ’60 και του ’70, αποκτούν καθολική διάσταση ακριβώς επειδή παραμένουν ανθρώπινες και συγκεκριμένες. Έτσι, η ακρόαση λειτουργεί όχι μόνο ως μουσική εμπειρία, αλλά και ως ήπια, σταθερή συντροφιά, κάτι που μπορεί να συνοδεύσει μια διαδρομή, μια βραδινή ώρα στο σπίτι ή μια στιγμή συγκέντρωσης, τόσο για τους μυημένους όσο και για όσους θα πλησιάσουν το είδος για πρώτη φορά.

Καλή ακρόαση…

Video Url

 

1. MAVIS STAPLES – «Human Mind»

Η Mavis Staples είναι κεντρική μορφή της αμερικανικής gospel και soul, με αδιάλειπτη παρουσία από τη δεκαετία του 1950, αρχικά με τους Staple Singers και αργότερα ως σόλο καλλιτέχνιδα. Το «Human Mind» περιλαμβάνεται στο στούντιο άλμπουμ «Sad And Beautiful World», που ανήκει στη μεταγενέστερη φάση της δισκογραφίας της, όπου η Staples εστιάζει περισσότερο στη σύγχρονη soul γραφή παρά στο παραδοσιακό gospel. Την παραγωγή του δίσκου υπογράφει ο Jeff Tweedy (Wilco), με τον οποίο συνεργάζεται σταθερά από το 2010 («You Are Not Alone», 2010 · «One True Vine», 2013 · «If All I Was Was Black», 2017), διαμορφώνοντας έναν λιτό, σύγχρονο soul ήχο με folk επιρροές.

2. AMBER MARK & ANDERSON .PAAK – «Don’t Remind Me»

Η Amber Mark γεννήθηκε το 1993 και εμφανίστηκε δισκογραφικά στα μέσα της δεκαετίας του 2010. Έχει κυκλοφορήσει δύο στούντιο άλμπουμ μέχρι σήμερα, ξεκινώντας με το «Three Dimensions Deep» (2022), ενώ το «Pretty Idea» εντάσσεται στη δεύτερη φάση της πορείας της, όπου η γραφή της γίνεται πιο συγκεντρωμένη στη σύγχρονη R&B και soul φόρμα. Το «Dont Remind Me» αποτελεί κομμάτι του άλμπουμ και δεν λειτουργεί ως αυτόνομο single, αλλά ως εσωτερικός κρίκος της αφήγησης του δίσκου, με έμφαση στη φωνητική ερμηνεία και σε έναν λιτό ρυθμικό έλεγχο. Η συμμετοχή του Anderson .Paak έχει συγκεκριμένο βάρος λόγω του βιογραφικού του. Γεννημένος το 1986, ο Paak έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους σύγχρονους καλλιτέχνες που γεφυρώνουν soul, funk και hip hop. Έχει τιμηθεί με πολλαπλά βραβεία Grammy, μεταξύ άλλων για το άλμπουμ «Ventura» (Καλύτερο R&B Άλμπουμ, 2020) και για το πρότζεκτ Silk Sonic με τον Bruno MarsAn Evening with Silk Sonic», 2021). Στο συγκεκριμένο τραγούδι, ωστόσο προσαρμόζεται στο πιο ελεγχόμενο και εσωστρεφές πλαίσιο της Amber Mark.

3. TWO ANOTHER & RIC WILSON – «Body Over Here»

Το «Body Over Here» κυκλοφόρησε ως single. Το Two Another είναι βρετανικό μουσικό ντουέτο που αποτελείται από τους Angus Campbell και Eliot Porter και δραστηριοποιείται δισκογραφικά από το 2016. Οι πρώτες τους κυκλοφορίες περιλαμβάνουν τα singles «KeepinMe Under» και «Two Another» την ίδια χρονιά, ενώ το 2017 ακολούθησε το EP «EP Two». Το 2019 κυκλοφόρησαν το «Another Tape (Deluxe)», που συγκέντρωσε υλικό προηγούμενων περιόδων, και το 2024 το EP «JUNIOR». Μέχρι σήμερα δεν έχουν κυκλοφορήσει πλήρες στούντιο άλμπουμ. Στο «Body Over Here» τα μέλη του Two Another υπογράφουν τη σύνθεση και την παραγωγή του τραγουδιού. Ο Ric Wilson από την άλλη, γεννήθηκε το 1993 και είναι καλλιτέχνης από το Σικάγο. Δραστηριοποιείται στη σύγχρονη hip hop σκηνή και το 2022 κυκλοφόρησε το στούντιο άλμπουμ «Banba». Στο «Body Over Here» συμμετέχει φωνητικά και στη σύνθεση του τραγουδιού.

4. TIWA SAVAGE – «10%»

Η Tiwa Savage, γεννημένη το 1980, δίνει το παρών της δισκογραφικά από τις αρχές της δεκαετίας του 2010. Το «10%» περιλαμβάνεται στο στούντιο άλμπουμ «This One Is Personal», το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της Empire Distribution και αποτελεί το τέταρτο πλήρες άλμπουμ της, μετά τα «Once Upon a Time» (2013), «R.E.D» (2015) και «Celia» (2020). Το τραγούδι γράφτηκε στο πλαίσιο των ηχογραφήσεων του άλμπουμ, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ηνωμένων Πολιτειών. Στη σύνθεση του τραγουδιού συμμετέχει η ίδια η Tiwa Savage. Το «10%» ανήκει στη R&B κατεύθυνση του άλμπουμ με τζάζι αρώματα και ένα υπνωτιστικό αστικό μπιτ.

5. KIRBY – «Bettadaze»

Η KIRBY είναι Αμερικανίδα τραγουδοποιός με καταγωγή από τον Μισισίπι και παρουσία στη σύγχρονη soul σκηνή από τα τέλη της δεκαετίας του 2010. Το «Bettadaze» περιλαμβάνεται στο στούντιο άλμπουμ «Miss Black America», που αποτελεί το πρώτο πλήρες άλμπουμ της μετά από σειρά EP και singles. Στη σύνθεση του τραγουδιού συμμετέχει η ίδια η KIRBY. Η παραγωγή του κομματιού εντάσσεται στο γενικό πλαίσιο του άλμπουμ, το οποίο έχει επιμεληθεί σε κεντρικό επίπεδο ο Jack Splash (γνωστός για τη δουλειά του με Alicia Keys, John Legend και Kendrick Lamar σε προηγούμενες παραγωγές του από τη δεκαετία του 2000 και μετά)

6. DANGER MOUSE & MORMOR – «Wonder»

Ο Danger Mouse (Brian Burton), γεννημένος το 1977, γνωστός ως παραγωγός από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έχει συνδεθεί με πρότζεκτ και συνεργασίες όπως οι Gnarls Barkley, Broken Bells, καθώς και παραγωγική δουλειά για καλλιτέχνες όπως οι The Black Keys, Norah Jones και A$AP Rocky. Το «Wonder» περιλαμβάνεται στο ομώνυμο άλμπουμ και ανήκει στη συνεργασία του με τον MorMor. Ο MorMor είναι Καναδός τραγουδοποιός που εμφανίστηκε δισκογραφικά στα τέλη της δεκαετίας του 2010, με EP κυκλοφορίες πριν τη συγκεκριμένη δουλειά. Στο άλμπουμ «Wonder», τη συνολική παραγωγή υπογράφει ο Danger Mouse, ενώ ο MorMor συμμετέχει στη σύνθεση και στην ερμηνεία του τραγουδιού με το «Wonder» να κινείται στο πλαίσιο της σύγχρονης pop και soul γραφής.

7. AVENOIR – «Alone»

Ο Avenoir είναι το καλλιτεχνικό όνομα του Caleb Odidi, τραγουδιστή και δημιουργού R&B με έδρα τον Καναδά. Γεννήθηκε στη Νότια Αφρική και μεγάλωσε στον Καναδά, με οικογενειακές ρίζες από τη Νιγηρία και τη Ζάμπια. Δισκογραφικά από τις αρχές της δεκαετίας του 2020 είναι μαζί μας, με κυκλοφορίες στο πλαίσιο της σύγχρονης R&B. Στο «Alone» τη σύνθεση και την ερμηνεία υπογράφει ο ίδιος ο Caleb Odidi (Avenoir), ενώ συμμετέχει και στη συνολική διαμόρφωση της παραγωγής.

8. CAUTIOUS CLAY – «Fade Blue (11pm)»

Ο Cautious Clay είναι το καλλιτεχνικό όνομα του Joshua Karpeh, γεννημένου το 1993 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλωσε μεταξύ Κλίβελαντ και Νέας Υόρκης και δραστηριοποιείται επαγγελματικά από τα μέσα της δεκαετίας του 2010. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει το EP «Blood Type» (2018), το στούντιο άλμπουμ «Table of Context» (2019) και το άλμπουμ «Karpeh» (2023), ενώ παράλληλα έχει συνδεθεί με τη σύγχρονη R&B και alternative pop σκηνή. Το «Fade Blue (11pm)» κυκλοφόρησε ως single με τη σύνθεση και την παραγωγή να υπογράφει ο ίδιος.

9. TOBI, SAUKRATES & JULLY BLACK – «Who’s Driving You?»

Ο TOBi είναι το καλλιτεχνικό όνομα του Tobi Oluwatobi Adeyemi, γεννημένου το 1993 στο Νιγηριανό Γιορούμπα περιβάλλον και μεγαλωμένου στον Καναδά. Δισκογραφικά υπάρχει από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 και έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ «Still» (2018), «Elements Vol. 1» (2020) και «Panic» (2023). Το «Whos Driving You?» περιλαμβάνεται στο «ELEMENTS Vol. 2», που αποτελεί συνέχεια του πρότζεκτ «ELEMENTS», με θεματική και μουσική συνοχή. Ο Saukrates (Charles Officer), γεννημένος το 1968 στο Τορόντο, αποτελεί μία από τις ιστορικές μορφές της καναδικής hip hop και R&B σκηνής, με δισκογραφική παρουσία από τη δεκαετία του 1990 και άλμπουμ όπως το «Internal Affairs» (1999). Η Jully Black από την άλλη είναι γεννημένη το 1979 στο Τορόντο, με δισκογραφία που ξεκινάει από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και άλμπουμ όπως το «This Is Me» (2005) και το «Seven Day Fool» (2007). Στο πρινσιακό «Whos Driving You?» και οι τρεις καλλιτέχνες συμμετέχουν στη σύνθεση και στην ερμηνεία, με την παραγωγή να εντάσσεται στο συνολικό παραγωγικό πλαίσιο του άλμπουμ «ELEMENTS Vol. 2».

10. TOM MISCH – «Red Moon»

Ο 30χρονος λονδρέζος Tom Misch έχει χτίσει τη φήμη του στη σύγχρονη βρετανική σκηνή σε σταθερή επαφή με γνωστά ονόματα από hip hop και jazz. Στη δισκογραφία του ξεχωρίζει η συνεργασία με τους De La Soul στο «It Runs Through Me» (single και κομμάτι του άλμπουμ «Geography», 2018). Έχει επίσης εμφανιστεί ως συνδημιουργός/συνεργάτης με τον Loyle Carner στο «Damselfly» (2015). Στον κύκλο της συνεργασίας του με τον ντράμερ Yussef Dayes, το «Nightrider» (2020) φέρει συμμετοχή του Freddie Gibbs και ανήκει στο άλμπουμ «What Kinda Music» (2020). ΣΤο «Red Moon»  τη σύνθεση και την παραγωγή υπογράφει ο Tom Misch, συνεχίζοντας τη σειρά των προσωπικών του κυκλοφοριών.

 

11. PALE JAY & DAHI – «Magnolia Tree»

Ο Pale Jay είναι Αμερικανός τραγουδοποιός και παραγωγός που εμφανίστηκε στη δισκογραφία στις αρχές της δεκαετίας του 2020, με έμφαση σε soul γραφή που αντλεί άμεσα από τη δεκαετία του ’70. Το «Magnolia Tree» αποτελεί τον τίτλο-κομμάτι του πρώτου στούντιο άλμπουμ του και εντάσσεται στη φάση όπου η δουλειά του αποκτά πλήρη μορφή άλμπουμ μετά από σειρά singles και EP κυκλοφοριών. Την παραγωγή του «Magnolia Tree» συνυπογράφει ο Dahi (Dacoury Natche), παραγωγός με εκτενή παρουσία στη σύγχρονη R&B και hip hop, γνωστός για τη δουλειά του με τον Kendrick LamarMoney Trees», 2012 «DNA.», 2017), τον Frank OceanLost», 2012) και τον Drake. Ο Pale Jay συμμετέχει στη σύνθεση και στην ερμηνεία, ενώ ο Dahi διαμορφώνει τον ήχο του κομματιού στο πλαίσιο μιας σύγχρονης soul παραγωγής με σαφείς αναφορές στο παρελθόν.

 

12. KOKOROKO – «Just Cant Wait»

Οι Kokoroko είναι πολυμελές συγκρότημα από το Λονδίνο, με πυρήνα μουσικούς αφρικανικής διασποράς, ενεργό δισκογραφικά από τα τέλη της δεκαετίας του 2010. Το σχήμα έγινε ευρύτερα γνωστό με το EP «Kokoroko» (2019) και το στούντιο άλμπουμ «Could We Be More» (2022), που καθιέρωσαν τον ήχο τους στη σύγχρονη afro-jazz και jazz-funk σκηνή. Το «Just Cant Wait» κυκλοφορεί ως αυτόνομο single. Τη σύνθεση υπογράφουν τα μέλη του συγκροτήματος συλλογικά, πρακτική που χαρακτηρίζει σταθερά τη δημιουργική τους διαδικασία. Η παραγωγή επίσης πραγματοποιείται από το ίδιο το σχήμα, χωρίς εξωτερικό παραγωγό, συνεχίζοντας τη γραμμή αυτοδιαχείρισης που ακολουθούν στις περισσότερες κυκλοφορίες τους στο αφροκεντρικό jazz-funk ιδίωμα τους. Υποψιάζομαι βάσιμα ότι ο Sly Stone νιώθει υπερήφανος για την κληρονομιά που άφησε τον περασμένο Ιούνιο.

13. TEDDY SWIMS & BIGXTHAPLUG – «All Gas No Brakes»

Ο Teddy Swims (Jaten Collin Dimsdale), γεννημένος το 1992 στη Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών, δραστηριοποιείται επαγγελματικά από τα τέλη της δεκαετίας του 2010. Η συνολική του απήχηση στις μεγάλες πλατφόρμες streaming υπερβαίνει τα 7 δισεκατομμύρια streams, αποτέλεσμα της έντονης παρουσίας του στη σύγχρονη soul και R&B σκηνή. Η μέχρι σήμερα βασική στούντιο κυκλοφορία του είναι το άλμπουμ «Ive Tried Everything but Therapy (Part 1)» (2023). Δίπλα του ο BigXthaPlug (Xavier Landum), γεννημένος το 1998 στο Ντάλας του Τέξας, αποτελεί χαρακτηριστική φωνή της σύγχρονης νότιας hip hop σκηνής και καθιερώθηκε με το άλμπουμ «AMAR» (2023). Το «All Gas No Brakes» κυκλοφόρησε ως αυτόνομο single και κινείται σε σύγχρονη R&Bhip hop φόρμα, με έμφαση στον ρυθμό και στη δυναμική αντίθεση των δύο ερμηνευτών.

 

14. JESSIE MURPH – «Touch Me Like a Gangster»

Η Jessie Murph (Jessica Murphree), πρωτοείδε το φως του ήλιου το 2004 στην Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Εμφανίστηκε δισκογραφικά στις αρχές της δεκαετίας του 2020 και έγινε γνωστή μέσα από ψηφιακές κυκλοφορίες που κινήθηκαν ανάμεσα σε pop, R&B και country επιρροές. Η μέχρι σήμερα δισκογραφία της περιλαμβάνει το άλμπουμ «That Aint No Man Thats the Devil» (2023), το οποίο καθιέρωσε το υβριδικό της ύφος, σύγχρονη ποπ με δόσεις RnB.

 

15. LITTLE SIMZ & OBONGJAYAR – «Lion»

Η Little Simz (Simbiatu Ajikawo), γεννημένη το 1994 στο Λονδίνο, ανήκει στη γενιά των Βρετανών καλλιτεχνών που επαναπροσδιόρισαν το hip hop ως προσωπική και πολιτισμική αφήγηση, μακριά από τις φόρμες της grime και της drill. Το «Lion» περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Lotus», συνέχεια μιας δισκογραφικής πορείας που περιλαμβάνει τα «Grey Area» (2019), «Sometimes I Might Be Introvert» (2021) και «No Thank You» (2022), δίσκους που την καθιέρωσαν ως κεντρική μορφή της σύγχρονης βρετανικής σκηνής. Η Simz έχει τιμηθεί με Mercury Prize (2021) και BRIT Awards, γεγονός που την τοποθετεί πέρα από τα στενά όρια του hip hop. Ο Obongjayar (Steven Umoh), γεννημένος το 1992 στη Νιγηρία και εγκατεστημένος στο Λονδίνο από την εφηβεία του, έχει εξελιχθεί σε σταθερό συνομιλητή της Little Simz, με προηγούμενη συνεργασία στο υπέροχο «Point and Kill» («Sometimes I Might Be Introvert», 2021). Στο «Lion», η φωνή του λειτουργεί ως ρυθμικός και τονικός αντίλογος στην αυστηρή απαγγελία της Simz. Το τραγούδι βασίζεται σε αφρικανικής έμπνευσης ρυθμικό μοτίβο ξανά, με έμφαση στο τύμπανο και στη φωνητική επανάληψη, παραπέμποντας περισσότερο σε τελετουργική δομή παρά σε κλασικό hip hop κομμάτι. Το «Lion» εντάσσεται στο «Lotus» ως κομβικό σημείο αναφοράς για τη σύνδεση της Simz με την αφρικανική διασπορά αλλά και τη σύγχρονη βρετανική ταυτότητα.

16. SAMM HENSHAW – «Float»

Ο Samm Henshaw (Samuel Henshaw), γεννημένος το 1994 είναι επίσης λονδρέζος από γονείς και αυτός νιγηριανής καταγωγής, κινείται από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 σε έναν χώρο όπου η σύγχρονη soul συναντά την pop γραφή χωρίς να αποκόπτεται από τη βρετανική παράδοση. Έγινε ευρύτερα γνωστός με το EP «The Sound Experiment» (2016) και αργότερα με το άλμπουμ «Untidy Soul» (2020), το οποίο τον τοποθέτησε στη γραμμή των σύγχρονων Βρετανών soul δημιουργών με σαφή προσωπικό λόγο. Το «Float» κυκλοφορεί ως single και εντάσσεται στη μεταγενέστερη φάση της δισκογραφίας του, μετά το «Songs from the Sunroom» (2023). Η παραγωγή διατηρεί τη χαρακτηριστική ισορροπία του Henshaw ανάμεσα σε gospel καταβολές και σύγχρονη soul ενορχήστρωση, με έμφαση στη φωνητική ανάπτυξη και στη ρυθμική ακρίβεια. Το τραγούδι ακολουθεί την παράδοση των uplifting soul συνθέσεων που έχουν τις ρίζες τους τόσο στη μαύρη βρετανική εμπειρία όσο και στο αμερικανικό τραγούδι, χωρίς να εγκαταλείπει τη λιτότητα που χαρακτηρίζει τη γραφή του.

 

17. OCTOBER LONDON – «How Can I Repay You»

Ο October London (Jared Samuel Erskine), γεννημένος το 1986 στην Καλιφόρνια, δραστηριοποιείται στη σύγχρονη soul σκηνή από τα τέλη της δεκαετίας του 2010. Η δισκογραφική του τοποθέτηση συνδέεται άμεσα με τη Death Row Records, μετά την επανεκκίνησή της υπό τον Snoop Dogg, ο οποίος ανέλαβε ρόλο executive producer στο άλμπουμ «The Rebirth of Marvin» (2022). Ο συγκεκριμένος δίσκος αποτέλεσε το πρώτο πλήρες στούντιο έργο του London και καθόρισε το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται και το μεταγενέστερο υλικό του. Το «How Can I Repay You» κυκλοφορεί ως single και στη σύνθεση συμμετέχει ο ίδιος ο October London και περιλαμβάνει όλα τα κόλπα που σκαρφίζεται η σόουλ για να γίνει η αγαπημένη σου μουσική…

18. LEELA JAMES – «Honest (Nour-Eddine Remix)»

Η Leela James (Alecia Jones), γεννημένη το 1983 στο Λος Άντζελες, δραστηριοποιείται στη σύγχρονη soul και R&B από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η δισκογραφία της ξεκινά με το «A Change Is Gonna Come» (2005) και περιλαμβάνει άλμπουμ όπως τα «Lets Do It Again» (2009), «Loving You MoreIn the Spirit of Etta James» (2012) και «See Me» (2023), με σταθερή αναφορά στη σχολή της κλασικής soul ερμηνείας. Το «Honest» προέρχεται από το άλμπουμ «2BHONEST» (2022) και επανεμφανίζεται στη «Deluxe Edition» σε νέα εκδοχή. Το remix υπογράφει ο Nour-Eddine, παραγωγός με έδρα την Ευρώπη, γνωστός για τη σύγχρονη soul και electronic προσέγγιση του σε remix και πρωτότυπες παραγωγές. Η συνεργασία του με τη Leela James εντάσσεται στη λογική επανεπεξεργασίας καταλόγου, όχι επανηχογράφησης, με το remix να βασίζεται στα αρχικά φωνητικά takes της James. Η νέα μίξη τοποθετεί το τραγούδι σε σύγχρονο soulelectronic πλαίσιο, διατηρώντας ακέραιη την ερμηνεία που χαρακτήρισε την αρχική κυκλοφορία του «Honest».

 

19. Mariah Carey – «I Won’t Allow It»

Η Mariah Carey που λέει το μεγάλο μήλο από το 1969 σπίτι της δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από το ντεμπούτο της το 1990 έως σήμερα έχει διαμορφώσει έναν από τους πιο συνεκτικούς και εμπορικά ισχυρούς καταλόγους στη σύγχρονη ποπ και R&B, με καθοριστική συμβολή τόσο ως ερμηνεύτρια όσο και ως δημιουργός. Το «I Wont Allow It» περιλαμβάνεται στο 16ο στούντιο άλμπουμ της με τίτλο «Here For It All. Η Carey υπήρξε από τις πρώτες pop καλλιτέχνιδες της εποχής της που διεκδίκησαν συστηματικά συγγραφικά credits. Έχει συνυπογράψει τραγούδια-σταθμούς όπως τα «Vision of Love» (1990), «Hero» (1993), «Fantasy» (1995), «Always Be My Baby» (1996), «We Belong Together» (2005) και «Touch My Body» (2008), διαμορφώνοντας ένα μοντέλο όπου η φωνητική δεξιοτεχνία συνοδεύεται από στιχουργικό και μελωδικό έλεγχο. Το «I Wont Allow It» κινείται εντός αυτής της R&B γραμμής που χαρακτήρισε άλμπουμ όπως τα «Butterfly» και «The Emancipation of Mimi», ως συνέχεια μιας μακράς συγγραφικής πρακτικής.

 

20. Victoria Port – «I Won’t Wait»

Η Victoria Port κινείται στον πυρήνα της σύγχρονης βρετανικής soul σκηνής που αναπτύχθηκε γύρω από ανεξάρτητες κοινότητες και labels όπως η First Word Records. Το EP «Barefoot In The Garden» (2025) είναι το δεύτερο σόλο έργο της και έρχεται ως φυσική συνέχεια τόσο του πρώτου της EP όσο και της εμπειρίας της ως μέλος του ντουέτου Anushka. Οι ηχογραφήσεις μοιράστηκαν ανάμεσα στα Abbey Road Studios και στο προσωπικό της στούντιο, ενώ στο έργο συμμετέχουν σταθεροί συνεργάτες όπως οι Hemai, JNR Williams και ο Moses Boyd, τοποθετώντας το EP ξεκάθαρα στο σταυροδρόμι soul και σύγχρονης λονδρέζικης jazz. Το «I Wont Wait» λειτουργεί ως χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της αισθητικής. Η γραφή του δανείζεται από την παράδοση της βρετανικής soul της εποχής της Amy Winehouse, ενώ η παραγωγική προσέγγιση το φέρνει κοντά σε σύγχρονα σχήματα όπως οι SAULT και οι Jungle. Οι δηλωμένες επιρροές της Port, Minnie Riperton, Gladys Knight, Nina Simone, Dionne Warwick, αποτυπώνονται στη μελωδική γραφή και στον χειρισμό της φωνής ως συνειδητή τοποθέτηση.

 

21. Olivia Dean – «So Easy (To Fall In Love)»

Το καλοκαίρι που μας πέρασε η Olivia Dean έγινε η πρώτη Βρετανίδα καλλιτέχνιδα μετά την Adele το 2021 που κατάφερε να τοποθετήσει τρία τραγούδια ταυτόχρονα στο Top 10 των Official UK Charts, επίδοση που επιβεβαίωσε τη μετατόπισή της από την ανερχόμενη σκηνή στο καθαρό mainstream. Το «So Easy (To Fall In Love)» κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2025 και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα singles της έως σήμερα. Η ίδια η Dean το έχει περιγράψει ως τραγούδι ενδυνάμωσης και αυτοπεποίθησης, με κεντρικό στίχο το «Im the perfect mix of Saturday night and the rest of your life», φράση που συμπυκνώνει τη θεματική της συναισθηματικής ετοιμότητας και της άνεσης μέσα στον έρωτα. Μουσικά, το κομμάτι κινείται σε bossa nova και jazz-pop φόρμα, με ομαλή φωνητική απόδοση και έντονη ρετρό αίσθηση. Η κριτική υποδοχή στάθηκε ιδιαίτερα θετική, με συγκρίσεις προς τη σχολή της Astrud Gilberto και την κλασική pop-soul κομψότητα της Diana Ross, κυρίως λόγω της χαμηλόφωνης ερμηνείας και της αβίαστης μελωδικής ροής. Η απήχηση αποτυπώθηκε και εμπορικά καθώς το τραγούδι έφτασε στο #3 του UK Singles Chart, στο #14 του Billboard Hot 100 και απέσπασε Gold πιστοποίηση από το BPI. Το «So Easy (To Fall In Love)» ξεχώρισε ως χαρούμενη και μελωδικά πλούσια στιγμή, όπου η bossa nova και η σύγχρονη soul συνυπάρχουν με τρόπο που ακούγεται ταυτόχρονα διαχρονικός και σύγχρονος.

 

22. MT Jones – «Why I Cry»

Ο MT Jones είναι τραγουδοποιός και ερμηνευτής από το Λίβερπουλ, ενταγμένος στη σύγχρονη βρετανική soul σκηνή. Η παρουσία του άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστή μέσα από αυτόνομες κυκλοφορίες και singles στις αρχές της δεκαετίας του 2020, με σαφή προσανατολισμό στη soul και την R&B. Η γραφή του βασίζεται σε άμεσο στίχο και καθαρή μελωδική ανάπτυξη, με τη φωνή να παραμένει στο επίκεντρο της σύνθεσης. Το «Why I Cry» κυκλοφόρησε το 2025 ως single και πραγματεύεται το θέμα της απώλειας. Ο ίδιος ο MT Jones έχει δηλώσει ότι το τραγούδι αναφέρεται στη διαρκή παρουσία των ανθρώπων που χάνονται μέσα από μνήμες και στιγμές, επιλογή που εξηγεί τη συνύπαρξη συναισθηματικά φορτισμένου στίχου με φωτεινό και ρυθμικά σταθερό ηχητικό πλαίσιο. Το τραγούδι θα περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Joy», το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου του ‘26.

23. Ego Ella May – «What We Do»

Η Ego Ella May (Το μεσαίο όνομά της είναι ένας φόρος τιμής στην μεγάλη Ella Fitzgerald), είναι Βρετανίδα με Νιγηριανές ρίζες τραγουδοποιός από το νότιο Λονδίνο και μία από τις πλέον σταθερές παρουσίες της σύγχρονης UK jazzsoul σκηνής. Δισκογραφικά, από το 2018 μέχρι σήμερα έχει στο ενεργητικό της 19 singles και τέσσερα EP, αριθμοί που αποτυπώνουν μια πορεία χτισμένη σταδιακά και με συνέπεια, πριν και παράλληλα με τις μεγαλύτερες δουλειές της. Το άλμπουμ «Honey For Wounds» (2020) αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την καλλιτεχνική της ταυτότητα, ενώ τα EP που ακολούθησαν εστίασαν ακόμη περισσότερο στη λιτή γραφή και στον λόγο. Το «What We Do» κυκλοφόρησε το 2025 ως single και εντάσσεται σε αυτό το εκτενές σώμα μικρών, ανεξάρτητων κυκλοφοριών που χαρακτηρίζουν τη δουλειά της. Μουσικά κινείται στον χώρο της soul και της jazz με έντονο αφηγηματικό χαρακτήρα, στηριγμένο σε περιορισμένο ρυθμικό υπόβαθρο και ήπια αρμονική κίνηση. Στιχουργικά δε, το τραγούδι επικεντρώνεται στις καθημερινές πράξεις και στις ανθρώπινες σχέσεις, προσέγγιση που ευθυγραμμίζεται με τη μέχρι τώρα γραφή της Ego Ella May, όπου ο λόγος και η παρατήρηση προηγούνται της ενορχηστρωτικής ανάπτυξης.

24. Curtis Harding – «The Power»

Ο Curtis Harding είναι Αμερικανός τραγουδοποιός από την Ατλάντα, σήμερα στα μέσα της δεκαετίας των 40, με δισκογραφία που περιλαμβάνει τα άλμπουμ «Soul Power» (2014), «Face Your Fear» (2017) και «If Words Were Flowers» (2021). Το 2025 επέστρεψε με το «Departures & Arrivals: Adventures of Captain Curt», έναν δίσκο που αντιμετωπίστηκε ευρέως ως από τις πιο φιλόδοξες δουλειές του, τόσο σε επίπεδο σύλληψης όσο και παραγωγής. Η ηχητική του γλώσσα συνδυάζει κλασική R&B και funk με ψυχεδελικό rock, σε πιο κινηματογραφική κλίμακα από ό,τι στις προηγούμενες κυκλοφορίες του. Το «The Power» εντάσσεται στον πυρήνα αυτού του θεματικού άλμπουμ, το οποίο χρησιμοποιεί τη φιγούρα ενός αστροναύτη, του Captain Curt, ως αφηγηματικό πλαίσιο για θέματα απομόνωσης, αποξένωσης, νοσταλγίας και αναζήτησης του «σπιτιού» ως συναισθηματικής κατάστασης. Παρότι το σενάριο αντλεί από τη γλώσσα της επιστημονικής φαντασίας, ο Harding το αξιοποιεί για να μιλήσει για καθολικά ανθρώπινες εμπειρίες και για τη σημασία της σύνδεσης μέσα από την κοινή ευαλωτότητα ως ένας μεταμορφωμένος Bowie. Μουσικά, το κομμάτι βασίζεται σε στιβαρό ρυθμικό υπόβαθρο και σε soul ενορχήστρωση με ψυχεδελικές αποχρώσεις, με τη φωνή του Harding να λειτουργεί ως κεντρικός άξονας αφήγησης, περισσότερο ως φορέας νοήματος παρά ως απλό ερμηνευτικό όργανο.

 

25. Lonnie Holley – «Kings In The Jungle, Slaves In The Field»

Ο Lonnie Holley είναι Αμερικανός καλλιτέχνης και μουσικός από την Αλαμπάμα, σήμερα 75 ετών. Η μουσική του πορεία ξεκίνησε αργά, μετά από δεκαετίες ενασχόλησης με τις εικαστικές τέχνες και τη γλυπτική, και καταγράφεται δισκογραφικά από το 2012. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει επτά στούντιο άλμπουμ, ανάμεσά τους τα «Just Before Music» (2012), «MITH» (2018), «Broken Mirror: A Selfie Reflection» (2021) και «Tonky» (2025). Το έργο του κινείται ανάμεσα σε περιαματική soul, spoken word, blues και free jazz, με σταθερό άξονα τον αυτοσχεδιασμό και τον πολιτικό λόγο. Το «Tonky», όπως και ο προκάτοχός του «Oh Me Oh My» (2023), διαμορφώθηκε με τη στενή συμβολή του παραγωγού και πολυοργανίστα Jacknife Lee, ο οποίος βοήθησε τον Holley να συγκεντρώσει και να οργανώσει το υλικό του σε συνεκτική μορφή. Στον δίσκο συμμετέχουν καλλιτέχνες όπως η αρπίστρια Mary Lattimore, ο ποιητής Saul Williams, οι ράπερ Open Mike Eagle και Billy Woods, ο Isaac Brock των Modest Mouse και οι τζαζίστες Angel Bat Dawid και Alabaster De Plume.

26. Durand Jones & The Indications / Aaron Frazer – «Flower Moon»

Το «Flower Moon» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2025 ως κοινή ηχογράφηση των Durand Jones & The Indications με τον Aaron Frazer, στο πλαίσιο του άλμπουμ «Flowers». Οι Indications, σχηματισμένοι στο Bloomington της Ιντιάνα το 2012, έχουν στο ενεργητικό τους τέσσερα στούντιο άλμπουμ («Durand Jones & The Indications», 2016, το «American Love Call», τρία χρόνια αργότερα, το «Private Space» το 2021 και το πρόσφατο «Flowers», το 2025) και θεωρούνται από τα βασικά σχήματα της σύγχρονης αμερικανικής soul αναβίωσης. Ο Aaron Frazer, γεννημένος στις αρχές της δεκαετίας του 1990, είναι ο ντράμερ και βασικός δεύτερος τραγουδιστής του συγκροτήματος και έχει παράλληλη σόλο δισκογραφία με τα άλμπουμ «Introducing…» (2021) και «Into The Blue» (2024).

27. Elles Bailey – «Take A Step Back»

Η Elles Bailey είναι Αγγλίδα τραγουδοποιός από το Μπρίστολ, σήμερα στα μέσα της δεκαετίας των 30, με σταθερή παρουσία στη σύγχρονη βρετανική blues και americana σκηνή. Δισκογραφεί από τα τέλη της δεκαετίας του 2010 και έχει κυκλοφορήσει άλμπουμ όπως τα «Wildfire» (2017), «Road I Call Home» (2019), «Shining in the Half Light» (2022) και «Beneath the Neon Glow» (2024). Στην καριέρα της έχει τιμηθεί με τον τίτλο UK Blues Artist of the Year στα UK Blues Awards (2020) και συνεχίζει να εμφανίζεται τακτικά σε φεστιβάλ στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ευρώπη.Το «Take A Step Back» κυκλοφόρησε το 2025 ως single. Τη σύνθεση και παραγωγή υπογράφει η ίδια η Elles Bailey μαζί με τον Ian Harris. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στα Edge Recording Studio στη γενέτειρά της, χώρο που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές από τις πρόσφατες δουλειές της Bailey.

 

28. MT Jones – «Gentle Reminder»

Κλέβοντας εδώ συναντάμε για δεύτερη φορά τον MT Jones είναι τραγουδοποιός και ερμηνευτής από το Λίβερπουλ, ενεργός στη σύγχρονη βρετανική soul/R&B σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του 2020. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει σειρά αυτόνομων singles και συμμετοχών σε συλλογές νέων δημιουργών, ενώ το 2025 προετοιμάζει το άλμπουμ «Joy». Το «Gentle Reminder» είναι single του MT Jones, συνέχεια του «Why I Cry» που ακούσαμε προηγουμένως. Το τραγούδι θα περιλαμβάνεται και αυτό στο άλμπουμ το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου 2026. Το προηγούμενο single «Why I Cry» έλαβε εκτεταμένη ραδιοφωνική υποστήριξη από το BBC Radio 2, ενώ ο MT Jones πραγματοποίησε ζωντανή εμφάνιση στο στούντιο της εκπομπής της Jo Whiley στις 19 Νοεμβρίου. Το «Gentle Reminder» γράφτηκε κατά τη διάρκεια της και, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει τη μορφή «γράμματος/καρτ ποστάλ» προς το πρόσωπο που άφησε πίσω του. Η ηχητική κατεύθυνση του κομματιού βασίζεται σε ζωντανά όργανα και σε αισθητική που αντλεί από τη soul των δεκαετιών του 1960 και 1970, σε συνδυασμό με σύγχρονη R&B και jazz παραγωγή

 

29. Jeb Loy Nichols – «Black Water Girl»

Ο Jeb Loy Nichols είναι Αμερικανός τραγουδοποιός (γεν. 1963, Ουαϊόμινγκ). Ξεκίνησε τη δισκογραφία του τη δεκαετία του 1990 και έχει κυκλοφορήσει πάνω από 10 στούντιο άλμπουμ, μεταξύ των οποίων: «Just What Time It Is» (2000), «Days Are Mighty» (2007), «Long Time Traveller» (2017), «Country Hustle» (2020), «Last Night a DJ Saved My Life» (2023) και «This House Is Empty Without You» (2025). Έχει υπάρξει μέλος του συγκροτήματος Fellows και δραστηριοποιείται παράλληλα και ως εικαστικός καλλιτέχνης. Το «Black Water Girl» είναι συνεργασία με το ολλανδικό σχήμα Cold Diamond & Mink και ηχογραφήθηκε στην Ολλανδία στα στούντιο του συγκροτήματος. Η παραγωγή βασίζεται σε αναλογικό εξοπλισμό και ζωντανή μπάντα. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 2025 ως μέρος του άλμπουμ «This House Is Empty Without You».

30. Sabine McCalla – «Sunshine Kisses»

Η Sabine McCalla είναι τραγουδοποιός από τη Νέα Ορλεάνη, σήμερα στα μέσα της δεκαετίας των 30. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει τα άλμπουμ «Folk» (2018), «Blues Refrain» (2020) και «Don’t Call Me Baby» (2025). Το «Sunshine Kisses» κυκλοφόρησε το 2025 και περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Don’t Call Me Baby». Η McCalla έχει αναφέρει ως βασικές επιρροές τους Lead Belly, Mississippi John Hurt και Joni Mitchell, αναφορές που συνδέονται με τη χρήση ακουστικής φόρμας, παραδοσιακής δομής blues και αφηγηματικής γραφής στο τραγούδι.

31. JANE HANDCOCK & Anderson .Paak – «Stare at Me»

Η JANE HANDCOCK (πραγματικό όνομα Myariah Summers) γεννήθηκε στο Όκλαντ και μεγάλωσε στην Bay Area. Το «Stare at Me» κυκλοφόρησε στις 27 Ιουνίου 2025 ως single, με κοινή σύνθεση και ερμηνεία των δύο, ενώ κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της «It’s Me, Not You» στις 11 Ιουλίου 2025, ένα έργο 15 τραγουδιών που περιλαμβάνει συνεργασίες με Anderson .Paak, BJ The Chicago Kid και Snoop Dogg και παρουσιάζει αφηγηματικά θέματα για σχέσεις, αυτογνωσία και προσωπική ευθύνη. Για μια ακόμα φορά ο Anderson .Paak που έχει γράψει πάνω από 100 τραγούδια στην καριέρα του και συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Mac Miller, Chance the Rapper, Rapsody και A Tribe Called Quest, έχει κερδίσει Grammy για το «Bubblin» το 2019 και εμφανίζεται κανονικά σε sold-out περιοδείες στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

32. DON WEST – «Day To Night»

Κλείνουμε με τον DON WEST, τραγουδοποιό και παραγωγό από τις Ηνωμένες Πολιτείες, δραστήριος στη σύγχρονη R&B και soul σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του 2020, με παρουσία κυρίως μέσω ανεξάρτητων κυκλοφοριών και singles σε ψηφιακές πλατφόρμες. Το «Give Me All Your Love» αποτελεί το πρώτο στούντιο άλμπουμ του και κυκλοφόρησε στις 14 Νοεμβρίου 2025. Το «Day To Night» περιλαμβάνεται στο άλμπουμ και κυκλοφόρησε την ίδια ημερομηνία. Στα credits αναφέρεται ο DON WEST ως βασικός συνθέτης και ερμηνευτής του τραγουδιού. Το κομμάτι κινείται στον χώρο της σύγχρονης R&B, με mid-tempo ρυθμό και έμφαση στη φωνή και στη μελωδική γραμμή

Αφού έφτασες ως εδώ ορίστε και ένα δώρο, το playlist στο youtube

Video Url