image519643

 

..........…" μια νύχτα...η μητέρα μου αγρυπνούσε μ’ ένα κομμάτι φεγγαριού στα χέρια της....ήταν κόκκινο...πελώριο...
...μυτερό στην κόψη του καθώς πριόνι κι έβγανε καπνούς...εκείνη...καθισμένη σ’ ένα βράχο δε μιλούσε...μόνο...κοιτούσε μακριά...
...κατά το Λιγονέρι...μια φυσαρμόνικα έκλαιγε σ’ όλο το μάκρος της ακρογιαλιάς κι έβλεπες οι σκιές να μεγαλώνουν...ύστερα πήρε να φυσάει...άκουγα ένα ένα τα φύλλα να μιλάν μέσα στον ύπνο μου... "παιδί..παιδάκι"...
..το νερό με ταλάντευε κι όλη τη στεριά μαζί μου και τα τζάμια που αστράφτανε πέρα και τα λευκά μετέωρα δώματα...ήταν μια νύχτα πίσσα μαύρη...αγριεμένα βελάζανε τα κύματα...μια γερόντισσα με ξέπλεκα λευκά μαλλιά και λαχούρι στους ώμους ασημένιο τον κρατούσε απ’ το χέρι και πήγαινε, μέσα στην κοσμοχαλασιά...ήτανε όμορφη ! ...
...όμορφη ! ... αγγέλισσα σωστή που ευωδίαζε δεντρολίβανο...μέσα σε λίγες ώρες μου ‘πιε όλο το σκοτάδι ως την στερνή σταγόνα....
...χαράματα...όταν άνοιξα τα μάτια...κιόλας έστεκε ορθή στραμμένη κατά την Ανατολή...
....κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές...και πάλι...κάτι θα περισσέψει που
να το ανακράξεις σε στιγμές μεγάλου
κινδύνου "..............

 


( Οδυσσέας Ελύτης )

 

Μαρία Δούση