boyhood

Κείμενο από τον Κωστή Δ. Μπίτσιο

 

«BOYHOOD/ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ»***

 

Η ταινία είναι αυτό που λέει ο τίτλος της. Ο αυτοδίδακτος σεναριογράφος («It’s Impossible to Learn to Plow by Reading Books», «Slacker», «Dazed and Confused», «Before Sunrise», «The Newton Boys», «Before Sunset», «A Scanner Darkly», «Before Midnight») Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ παρακολουθεί τον πρωταγωνιστή Έλαρ Κολτρέιν (σήμερα 20 ετών) από τα 7 του ως τα 18 του. Για 12 ολόκληρα χρόνια. Ενδιάμεσα ο Κολτρέιν συμμετείχε σε 4 ακόμα ταινίες, με πιο γνωστή το «FastFoodNation» (2006).

 

Ο μικρός «Μέισον» ξεκινά από το Χιούστον (τόπο γέννησης του Λινκλέιτερ το 1960), και καταλήγει στο Όστιν του Τέξας (τόπο γέννησης του Κολτρέιν το 1994). Μένει με την μητέρα του «Ολίβια» (Πατρίσια Αρκέτ) και την αδελφή του «Σαμάνθα» (η κόρη του σκηνοθέτη Λορελάι Λινκλέιτερ). Η «Ολίβια» είναι αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας. Έχει χωρίσει με τον πατέρα (Ίθαν Χοκ) των παιδιών της. Παλεύει να συντηρήσει την οικογένεια, ενώ ο πατέρας βλέπει τα παιδιά του κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο.

 

Οι «Μέισον» και «Σαμάνθα» μπλέκουν σε διαρκείς μετακομίσεις. Ακολουθούν τις αποτυχημένες προσπάθειες της μάνας να «ξαναφτιάξει» τη ζωή της. Δυστυχώς διαλέγει μόνο αλκοολικούς συντρόφους (τους Μάρκο Περέλα και Μπραντ Χόκινς), που ξεσπούν βίαια στα ανήλικα μέλη της οικογένειας. Μεγαλώνοντας οι έφηβοι έρχονται αντιμέτωποι με νέες ευθύνες. Αναπόφευκτα ο πρωταγωνιστής σκληραίνει, αλλά δεν παραιτείται των συναισθημάτων του.

 

Το φιλμ είναι χωρισμένο σε 9 κεφάλαια συνολικής διάρκειας 2,5 ωρών. Το πρώτο και το τελευταίο διαρκούν μισή ώρα. Όλα τα άλλα διαρκούν περίπου 15 λεπτά. Κάθε κεφάλαιο έχει την μουσική του αναφορά. Από Coldplay («Yellow») και Μπρίτνεϊ Σπίαρς («Oops!... Ididitagain»), μέχρι Μπομπ Ντίλαν («BeyondtheHorizon»), LadyGaga (στην συναυλία της στις 08.04.2011 στο Χιούστον), Beyonce, και RollingStones («Bitch»). Κάθε κεφάλαιο έχει τους αμερικανούς προέδρους του. Παρακολουθούμε την επίθεση της Αμερικής στο Ιράκ, αλλά και τον προεκλογικό αγώνα του Ομπάμα. Το σκάνδαλο της εταιρείας «Blackwater» και τον ρατσισμό του Νότου. Κάθε κεφάλαιο έχει τις σινεφίλ αναφορές του: «Χάρι Πότερ», «Superbad», «PineappleExpress» «Twilight». Το Facebook εισβάλλει στην ιδιωτικότητα. Οι έφηβοι περνούν την emo φάση τους. Τα i-pod κυριαρχούν στη μουσική. Ο αρχικός τίτλος του φιλμ «12 years» άλλαξε, για να μην θυμίζει το «12 χρόνια σκλάβος».

  

          Τα έργα του Λινκλέιτερ συνήθως λαμβάνουν χώρα σε ένα 24ωρο, και συνήθως στη γενέτειρά του, το Τέξας («Slacker», «DazedandConfused», «TheNewtonBoys», «AScannerDarkly»). Για το «Boyhood» λέει: «Είναι μια δουλειά για το φυσικό πέρασμα του χρόνου και για το πώς αυτό μας συνθλίβει όλους». Ενώ ο πρωταγωνιστής του σχολιάζει: «Είναι κάτι πολύ προσωπικό για μένα, αλλά έχει παγκόσμια απήχηση καθώς πιάνει κάτι που όλοι μας ξεχνάμε: το ότι πρέπει να εκτιμάμε τις στιγμές για αυτό που είναι.». Τα 2002 που ξεκίνησε η παραγωγή της ταινίας ο Λινκλέιτερ είχε ήδη αρχίσει να κάνει αίσθηση ως σκηνοθέτης μετά την ταινία «BEFORESUNRISE». Κατά τη διάρκεια της ταινίας η καριέρα του ακολούθησε τάχιστα ανοδική πορεία με ταινίες όπως «SCHOOLOFROCK», «BERNIE», «BEFORESUNSEΤ», «BEFOREMIDNIGHT» (ολοκληρώνοντας με τις 2 τελευταίες την BEFORE τριλογία του, όπου και πάλι ο χρόνος έπαιζε πρωταρχικό ρόλο).

 

Το αν το φετινό του επίτευγμα θα μείνει στην ιστορία, πάλι ο χρόνος θα το καθορίσει. Πόσοι θυμούνται ότι πρώτα βγήκε στις αίθουσες της Αμερικής (στις 15.04.1954) το «Witnesstomurder/Σε είδα να σκοτώνεις» του Ρόι Ρόουλαντ:

 

 

και μετά (στις 04.08.1954) το «RearWindow/Σιωπηλός Μάρτυς» του Άλφρεντ Χίτσκοκ:

 

 

Αριστούργημα*****, Πολύ καλό****, Καλό***, Ενδιαφέρον**, Μέτριο*, Κακό