Το “Black Sabbath” (1970) είναι το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ των Black Sabbath και θεωρείται ένα από τα πιο καθοριστικά έργα στην ιστορία της σκληρής μουσικής. Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1970 και όχι μόνο σύστησε στο κοινό ένα νέο συγκρότημα από το Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, αλλά ουσιαστικά έθεσε τα θεμέλια για το heavy metal ως ξεχωριστό μουσικό είδος. Σε μια εποχή που κυριαρχούσαν το blues rock και το ψυχεδελικό ροκ, οι Black Sabbath έφεραν κάτι σκοτεινό, βαρύ και απειλητικό, τόσο σε ήχο όσο και σε θεματολογία.
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα σε μόλις μία ή δύο ημέρες, με χαμηλό προϋπολογισμό. Παρ’ όλα αυτά, το αποτέλεσμα είναι ωμό και αυθεντικό, κάτι που τελικά λειτούργησε υπέρ του χαρακτήρα του δίσκου. Ο ήχος είναι σκοτεινός, «βρώμικος» και ατμοσφαιρικός, με την κιθάρα του Tony Iommi να κυριαρχεί μέσω βαριών, αργών riffs, το μπάσο του Geezer Butler να ενισχύει τη ζοφερή διάθεση, τα τύμπανα του Bill Ward να συνδυάζουν blues ρυθμούς με απειλητική ένταση και τη φωνή του Ozzy Osbourne να ακούγεται απόκοσμη και σχεδόν στοιχειωμένη.
Το εναρκτήριο κομμάτι, “Black Sabbath”, είναι ίσως το πιο εμβληματικό. Ξεκινά με ήχους βροχής και καμπάνας και εξελίσσεται σε ένα αργό, τρομακτικό riff βασισμένο στο διαβόητο «τρίτονο», γνωστό και ως “diabolus in musica”. Οι στίχοι περιγράφουν μια συνάντηση με μια σκοτεινή, σατανική φιγούρα και ενίσχυσαν τη φήμη του συγκροτήματος ως «σατανιστικού», παρότι οι ίδιοι οι Black Sabbath χρησιμοποιούσαν τέτοια θέματα περισσότερο ως μέσο αφήγησης και ατμόσφαιρας παρά ως ιδεολογία.
Το “The Wizard” δείχνει την έντονη blues επιρροή της μπάντας, με φυσαρμόνικα και πιο γρήγορο ρυθμό, ενώ το “Behind the Wall of Sleep” και το “N.I.B.” συνδυάζουν βαριά riffs με πιο παραδοσιακές rock δομές. Ιδιαίτερα το “N.I.B.” ξεχωρίζει για το χαρακτηριστικό μπάσο-εισαγωγή και τους στίχους που αφηγούνται μια ιστορία από την οπτική του Εωσφόρου, αλλά με ανατρεπτικό, σχεδόν ρομαντικό τρόπο.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης διασκευές όπως το “Evil Woman”, που δείχνει τις ρίζες της μπάντας στο blues rock, και το “Warning”, ένα μακροσκελές κομμάτι με έντονο αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα. Αυτά τα τραγούδια αποκαλύπτουν ότι, παρά τη φήμη τους ως πρωτοπόροι του metal, οι Black Sabbath είχαν βαθιά σύνδεση με την παραδοσιακή blues μουσική.
Η θεματολογία του δίσκου περιστρέφεται γύρω από τον φόβο, το κακό, το υπερφυσικό και την ανθρώπινη αδυναμία, αντανακλώντας την κοινωνική ανασφάλεια της εποχής, αλλά και το ζοφερό βιομηχανικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν τα μέλη του συγκροτήματος. Αυτό το στοιχείο έκανε τη μουσική τους να μοιάζει πιο «αληθινή» και λιγότερο φαντασιακή.
Συνολικά, το “Black Sabbath” (1970) δεν είναι απλώς ένα πρώτο άλμπουμ· είναι μια δήλωση πρόθεσης. Με τον σκοτεινό ήχο, τη βαριά ατμόσφαιρα και την πρωτοφανή θεματολογία του, άνοιξε τον δρόμο για δεκαετίες metal μουσικής και επηρέασε αμέτρητα συγκροτήματα. Παρά τις τεχνικές ατέλειες, ή ίσως ακριβώς εξαιτίας αυτών, παραμένει ένα ιστορικό και ανατριχιαστικά διαχρονικό έργο.
