Το Blur είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Blur, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου 1997 από την Food Records. Οι Blur είχαν προηγουμένως ασκήσει έντονη κριτική στην αμερικανική ποπ κουλτούρα και τα προηγούμενα άλμπουμ τους είχαν συνδεθεί με το κίνημα Britpop, ιδιαίτερα με το Parklife, το οποίο τους είχε βοηθήσει να γίνουν ένα από τα κορυφαία ποπ συγκροτήματα της Βρετανίας. Μετά το προηγούμενο άλμπουμ τους, The Great Escape, το συγκρότημα αντιμετώπισε αντιδράσεις από τα μέσα ενημέρωσης και οι σχέσεις μεταξύ των μελών έγιναν τεταμένες.
Κατόπιν προτροπής του κιθαρίστα του συγκροτήματος, Graham Coxon, το συγκρότημα υπέστη μια στυλιστική αλλαγή, επηρεασμένο από αμερικανικά indie rock συγκροτήματα όπως οι Pavement. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο καθώς και στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Ο ντράμερ Dave Rowntree περιέγραψε τη μουσική του άλμπουμ ως πιο επιθετική και συναισθηματική από την προηγούμενη δουλειά τους. Ο παραγωγός Stephen Street ισχυρίστηκε ότι ο τραγουδιστής-τραγουδοποιός Damon Albarn είχε αρχίσει να γράφει για πιο προσωπικές εμπειρίες, ενώ ο Coxon αποκάλυψε ότι ακούγοντας τους στίχους του Albarn του έγινε σαφές ότι «προφανώς είχε τρελαθεί λίγο περισσότερο».
Παρά τις ανησυχίες της δισκογραφικής εταιρείας των Blur, EMI, και του μουσικού τύπου ότι η αλλαγή στο στυλ θα αποξένωνε την κυρίως εφηβική βάση θαυμαστών του συγκροτήματος και ότι το άλμπουμ θα αποτύγχανε ως αποτέλεσμα, οι Blur, καθώς και το κύριο single, "Beetlebum", έφτασαν στην κορυφή των βρετανικών charts και το άλμπουμ έγινε πλατινένιο. Το άλμπουμ έφτασε επίσης στο top 20 σε έξι άλλες χώρες. Η επιτυχία του "Song 2" οδήγησε τους Blur να γίνουν το πιο επιτυχημένο άλμπουμ του συγκροτήματος στις ΗΠΑ, όπου η Britpop σκηνή ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχής. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές από τους περισσότερους μουσικούς κριτικούς, πολλοί από τους οποίους επαίνεσαν την στυλιστική αλλαγή καθώς και τη σύνθεση τραγουδιών του Albarn. Αυτό είναι το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε ο μακροχρόνιος παραγωγός Stephen Street, μέχρι την επιστροφή του για το The Magic Whip (2015).
