Δεν πιστεύω πως υπάρχουν αρκετοί που αμφιβάλλουν στο το ότι η συγκυβέρνηση μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όπως και αντίστροφη προηγούμενη, έχει όλα τα συστατικά μιας παράνομης σχέσης.
Τα δύο μέρη προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το ένα το άλλο χωρίς να κάνουν κάποια υποχώρηση που θα οδηγούσε ενδεχομένως σε μία νομιμοποίηση, απλά περνάει ο καιρός, νομίζουν ότι περνάνε και οι δύο καλά, όπως συνήθως συμβαίνει σ'αυτού του είδους τις σχέσεις και ξαφνικά μια μέρα έρχεται η καταστροφή.
Όποιος από τους δύο καταφέρει να απαγκιστρωθεί από αυτή τη σχέση, θα αποκτήσει ουσιαστικά πλεονέκτημα έναντι του άλλου.
Έλα όμως που το πλεονέκτημα των παράνομων σχέσεων είναι βασικά η μη ανάληψη υποχρεώσεων, έτσι περνάνε αυτοί καλά κι εμείς... χειρότερα.
Το ΠΑΣΟΚ ψάχνει απεγνωσμένα κάπου να ακουμπήσει πιστεύοντας ότι έτσι θα αυξήσει την δύναμή του, αλλά και πάλι αυτή η δύναμη θα βασίζεται σε άλλους, είτε λέγεται Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ ή στους αρκετούς πια ανεξάρτητους βουλευτές.
Η ΝΔ από την πλευρά της, με την συνεργασία της με το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να ξαναγίνει κόμμα εξουσίας και να κυβερνήσει, αλλά τα ποσοστά της δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που είχε στο παρελθόν και αυτό το πάντα σίγουρο 30-33% που υπήρχε για τα τελευταία 50 χρόνια, τώρα πια αποτελεί μακρινή ανάμνηση.
Πρέπει ο αρχηγός της να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει, το μυθιστόρημα για την δήθεν σωτηρία της χώρας δεν πρόκειται να έχει καλό τέλος αν δεν υπάρχει ένα αυτοδύναμο κόμμα, ή απόλυτη συνεργασία μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων.
Η σχέση μεταξύ πρώτου και τέταρτου και ίσως πέμπτου θυμίζει παράνομη σχέση μεταξύ πλούσιου και φτωχιάς που πάντα έχει δραματική κατάληξη, η αλήθεια είναι συνήθως σε βάρος της φτωχιάς.
Κώστας Ζουγρής