Το Then Play On είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Fleetwood Mac και κυκλοφόρησε το 1969, σηματοδοτώντας μια καθοριστική καμπή στην καλλιτεχνική τους πορεία. Ήταν το πρώτο άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε ο κιθαρίστας και τραγουδοποιός Danny Kirwan και το τελευταίο με τον ιδρυτή και ηγετική μορφή του συγκροτήματος, Peter Green. Το έργο αυτό θεωρείται από πολλούς ως η κορύφωση της πρώτης, μπλουζ περιόδου του συγκροτήματος, αλλά ταυτόχρονα προαναγγέλλει τη μετάβασή τους σε έναν πιο πειραματικό και πολυστυλιστικό ήχο.
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα άλμπουμ τους, που βασίζονταν έντονα στο παραδοσιακό μπλουζ του Σικάγο, το Then Play On παρουσιάζει μια πιο σύνθετη και ατμοσφαιρική προσέγγιση. Ο Peter Green απομακρύνεται από τις καθαρά μπλουζ φόρμες και εισάγει στοιχεία ψυχεδέλειας, folk και αρμονικού ροκ. Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ με έντονη συναισθηματική φόρτιση, εσωτερικότητα και μελωδική ευαισθησία.
Ο δίσκος ανοίγει με το «Coming Your Way», ένα δυναμικό κομμάτι του Danny Kirwan που συνδυάζει ενεργητικά κιθαριστικά ριφ με ρυθμική ένταση. Από την αρχή γίνεται φανερό πως η παρουσία του Kirwan προσθέτει μια νεανική φρεσκάδα και μια πιο λυρική διάσταση στον ήχο των Fleetwood Mac. Η αλληλεπίδραση των δύο κιθαριστών —Green και Kirwan— δημιουργεί πολυεπίπεδες υφές και μελωδικούς διαλόγους που αποτελούν βασικό χαρακτηριστικό του άλμπουμ.
Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του δίσκου είναι το «Oh Well», το οποίο προστέθηκε σε μεταγενέστερες εκδόσεις του άλμπουμ. Το κομμάτι χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο είναι ένα ωμό, ρυθμικό μπλουζ-ροκ ξέσπασμα με χαρακτηριστικό riff, ενώ το δεύτερο είναι μια σχεδόν ορχηστρική, ακουστική σύνθεση με έντονη δραματικότητα. Το «Oh Well» αποτυπώνει τη δημιουργική τόλμη του Green και την ικανότητά του να συνδυάζει απλότητα και πολυπλοκότητα.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στο «Rattlesnake Shake», ένα εκρηκτικό μπλουζ κομμάτι με έντονη σκηνική ενέργεια, που έγινε αγαπημένο στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος. Παράλληλα, τραγούδια όπως το «Closing My Eyes» και το «Although the Sun Is Shining» αναδεικνύουν τη μελαγχολική, σχεδόν ποιητική πλευρά του Green. Οι στίχοι του συχνά αντικατοπτρίζουν εσωτερικές αναζητήσεις, μοναξιά και υπαρξιακή ανησυχία — στοιχεία που συνδέονται και με την ψυχολογική του κατάσταση εκείνη την περίοδο.
Το Then Play On ξεχωρίζει επίσης για τη συνοχή και τη ροή του. Πολλά από τα κομμάτια συνδέονται θεματικά ή ηχητικά, δημιουργώντας την αίσθηση ενός ενιαίου έργου. Οι ορχηστρικές στιγμές, όπως στο «Searching for Madge», προσθέτουν μια κινηματογραφική διάσταση, ενώ οι εναλλαγές ρυθμού και διάθεσης διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον.
Η παραγωγή του άλμπουμ διατηρεί έναν ζεστό, οργανικό ήχο, δίνοντας έμφαση στις κιθάρες και στη φυσική απόδοση των οργάνων. Σε μια εποχή όπου η ψυχεδέλεια και ο πειραματισμός κυριαρχούσαν στη βρετανική σκηνή, οι Fleetwood Mac κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν δίσκο που ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και την καινοτομία.
Αναδρομικά, το Then Play On θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της πρώιμης περιόδου των Fleetwood Mac και ένα από τα πιο υποτιμημένα άλμπουμ της βρετανικής ροκ σκηνής των late ’60s. Παρά το γεγονός ότι το συγκρότημα γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία τα επόμενα χρόνια με διαφορετική σύνθεση και ήχο, αυτός ο δίσκος παραμένει μνημείο της δημιουργικής ιδιοφυΐας του Peter Green και της μοναδικής χημείας της αρχικής μπάντας.
