Το “ABBA” (1975) είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του σουηδικού συγκροτήματος ABBA και θεωρείται το έργο που τους καθιέρωσε οριστικά ως παγκόσμιο φαινόμενο της ποπ μουσικής. Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1975 και αποτελεί το σημείο καμπής όπου το συγκρότημα περνά από την επιτυχία της Eurovision με το “Waterloo” σε μια πιο ώριμη, διεθνή και στιλιστικά ολοκληρωμένη ταυτότητα.
Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται από έναν εξαιρετικά προσεγμένο συνδυασμό ποπ, ποπ-ροκ και soft rock, με έντονα μελωδικά ρεφρέν, πλούσιες φωνητικές αρμονίες και καθαρή, λαμπερή παραγωγή. Οι Benny Andersson και Björn Ulvaeus αναδεικνύονται εδώ ως ένα από τα πιο δυνατά συνθετικά δίδυμα της εποχής, ενώ οι Agnetha Fältskog και Anni-Frid Lyngstad προσφέρουν φωνητικές ερμηνείες που ισορροπούν ανάμεσα στη δύναμη και τη συναισθηματική ευαισθησία.
Το άλμπουμ ανοίγει με το “Mamma Mia”, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των ABBA. Με τον χαρακτηριστικό ήχο της μαρίμπας και την άμεση, χαρούμενη ενέργειά του, το κομμάτι έγινε τεράστια επιτυχία και εδραίωσε το συγκρότημα στα διεθνή charts. Ακολουθεί το “Hey, Hey Helen”, πιο ροκ σε ύφος, με θεματολογία που αγγίζει ζητήματα διαζυγίου και γυναικείας ανεξαρτησίας – ένα ασυνήθιστα κοινωνικό θέμα για ποπ τραγούδι της εποχής.
Ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του δίσκου είναι το “SOS”, το οποίο ξεχωρίζει για τη δραματική μελωδία και τους συναισθηματικά φορτισμένους στίχους του. Το κομμάτι αυτό επηρέασε μεταγενέστερους καλλιτέχνες και συχνά αναφέρεται ως ένα από τα πρώτα δείγματα της «μελαγχολικής ποπ» που θα γινόταν σήμα κατατεθέν των ABBA. Το “I Do, I Do, I Do, I Do, I Do”, με τις αναφορές στη μουσική των δεκαετιών του ’50 και ’60, προσθέτει μια νοσταλγική, σχεδόν ρετρό διάσταση στο άλμπουμ.
Στη δεύτερη πλευρά του δίσκου, τραγούδια όπως το “Bang-A-Boomerang” και το “Rock Me” ενισχύουν τον ανάλαφρο, χαρούμενο χαρακτήρα του άλμπουμ, ενώ το “Intermezzo No.1”, ένα οργανικό κομμάτι, δείχνει τη μουσική δεξιοτεχνία και τις κλασικές επιρροές των συνθετών. Το άλμπουμ κλείνει με το “So Long”, ένα ενεργητικό, σχεδόν πανκ-προάγγελο ποπ τραγούδι, που αποχαιρετά τον ακροατή με ένταση και αισιοδοξία.
Συνολικά, το “ABBA” (1975) είναι ένας δίσκος-ορόσημο που αποτυπώνει τη μετάβαση του συγκροτήματος σε μια πιο διεθνή, επαγγελματική και καλλιτεχνικά συνεπή φάση. Συνδυάζοντας άψογη παραγωγή, ευρηματικές μελωδίες και συναισθηματικό βάθος, το άλμπουμ αυτό έθεσε τα θεμέλια για τις μελλοντικές τεράστιες επιτυχίες των ABBA και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα και επιδραστικά ποπ άλμπουμ της δεκαετίας του 1970.
