boris vian

 

Όταν ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα
Την παίρνει καταρχή στα γόνατά του

 

Φροντίζει να της βγάλει τη φουστίτσα
Ώστε το πανταλόνι του να μην καταστραφεί

 

Γιατί το ύφασμα πάνω στο ύφασμα
Φθείρει το ύφασμα.

 

Κατόπι με τη γλώσσα του κοιτάει αν της έγινε
Σωστά η αφαίρεση αμυγδαλών

 

Αλλιώτικα υπάρχει φόβος μόλυνσης.
Μετά, για να μη μένουνε τα χέρια του αδρανή

 

Ψάχνει βαθιά, όσο μπορεί βαθύτερα
Ωσότου ανακαλύπτει την ουρά

 

Από ‘ναν άσπρο ποντικό
Που ‘χει βαφτεί στο αίμα

 

Και μαλακά τραβάει την κλωστή
Να φτάσει ως το ταμπάξ.

 

Μετάφραση: Αντώνης Φωστιέρης και Θανάσης Θ. Νιάρχος