gone-girl

 

Κείμενο από τον Κωστή Δ. Μπίτσιο

 

«GONEGIRL/ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ»****

 

Η Ρόζαμουντ Πάικ ως εξαφανισμένη «Έιμι Νταν» ήρθε εν έτει 2014 να αντικαταστήσει την «ενστικτώδη» «Κάθριν Τράμελ» της Σάρον Στόουν. Βοηθούντος του σκηνοθέτη της Ντέιβιντ Φίντσερ, που με τις δημιουργίες του έχει αποθεώσει προηγουμένως Μαντόνα, Σιγκούρνι Γουίβερ, Ντέμπορα Κάρα Ούνγκερ, Τζόντι Φόστερ, Κέιτ Μπλάνσετ, Ρούνι Μάρα και Ρόμπιν Ράιτ. Συνδράμοντος του συμπρωταγωνιστή της Μπεν Άφλεκ, που αν και «φουσκωμένος» για τον επερχόμενο «Μπάτμαν», στέκεται επάξια δίπλα της. Και κυρίως βασιζόμενη στο σενάριο της Τζίλιαν Φλιν, που ευθύνεται για το ομώνυμο βιβλίο.

 

Η Φλιν στο «GoneGirl» γράφει για μία ιστορία, που εκτυλίσσεται στην πατρίδα της, το Μιζούρι. Το δραματικό της θρίλερ αποτυπώνει τις προσωπικές της επαγγελματικές αναζητήσεις, αφού η ίδια αρχικά επιθυμούσε να ασχοληθεί με το αστυνομικό ρεπορτάζ. Η αλήθεια είναι ότι ο χαρακτήρας της «Έιμι» ανασύρει θέματα μισογυνισμού, πράγμα που καταπλήσσει αν σκεφτείς ότι τον δημιούργησε μία γυναίκα. «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» είναι καταδικασμένο να είναι αμφιλεγόμενο. Ίδια προβληματική είχε προκαλέσει και το «Βασικό Ένστικτο». Μερίδα των οργανωμένων γκέι της Αμερικής διαδήλωσαν όταν θεώρησαν ότι η «Σιωπή των Αμνών» διαιώνιζε την αρνητική αποτύπωσή τους στο πανί. Ενώ το μυστικό του «GoneGirl» αποκαλύπτεται στην μέση της ταινίας, το ενδιαφέρον του θεατή παραμένει αμείωτο. Το φιλμ δεν είναι μία απλή ιστορία για το «ποιος έκανε το έγκλημα». Περιέχει μία καταγγελία των ΜΜΕ και πως το κοινό άγεται και φέρεται. Παρουσιάζει την δικαιοσύνη, που καταλήγει ταξική. Ενοχοποιεί την αστυνομία, που ξεχνά την αλήθεια, όταν παρουσιάζεται μπρος της μία βολική λύση. Κατακρίνει τον ίδιο τον αμερικανό πολίτη, που χωρίς μόρφωση και εμβάθυνση πιστεύει άκριτα ότι του πασάρει το σύστημα. Θέτει ερωτήματα για την αμερικανική οικογένεια και τις υλικές εξαρτήσεις της. Αμφισβητεί τον θεσμό του γάμου και τους συμβιβασμούς που κάνεις, για να το διατηρήσεις. Η ταινία διαρκεί 2,5 ώρες, αλλά δεν βαριέσαι. Ο ρυθμός είναι εκεί. Οι ηθοποιοί αποδεικνύονται έτοιμοι για όλα. Το σενάριο δεν φλυαρεί. Ο σκηνοθέτης τα διευθύνει όλα με υποδειγματική μαεστρία. Παίρνει τον θεατή από το χέρι και τον οδηγεί στο μονοπάτι, που επιθυμεί, περνώντας από το φως στο σκοτάδι. Εκεί που συμπαθείς έναν ήρωα, με την επόμενη σκηνή τον αντιπαθείς. Εκεί που στο φιλμ ανοίγει μία χαραμάδα αισιοδοξίας, η επόμενη σεκάνς αποκαλύπτει την γνήσια χθόνια έμπνευση της συγγραφέως.

 

Κατά την γνώμη του γράφοντα η Φλιν παρουσιάζει έναν απωθητικό γυναικείο χαρακτήρα, όμως εξίσου αρνητικά αποτυπώνει τον αντρικό ρόλο. Ουσιαστικά η «σκύλα» «Έιμι» ταιριάζει με τον σκάρτο «Νικ Νταν». Αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση αυτού που λέμε «κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι». Ο ένας ταιριάζει με τον άλλον. Η Πάικ αφήνει την βρετανική προφορά της, αλλά δεν χάνει την αριστοκρατικότητά της. Απευθύνεται στον σύζυγό της με βλέμμα γατίσιο, αλλά γίνεται τίγρης όταν κάποιος στέκεται εμπόδιο στον δρόμο της.

 

Το φιλμ δίνει την δυνατότητα σε δύο ακόμα ηθοποιούς να ξεφύγουν από την κινηματογραφική ανυπαρξία.

 

Ο Νιλ Πάτρικ Χάρις ξεκίνησε παιδί από την τηλεόραση, και μετά το γυαλί καταξιώθηκε και στο θέατρο (βραβείο Τόνι 2014 για το «HedwigandtheAngryInch»). Μίλησε για την ομοφυλοφιλία του το 2006, επιβεβαίωσε την σχέση του το 2007 στο σόου της Έλεν ΝτεΤζένερις, απέκτησε παιδιά το 2010 με τον σύζυγό του, είναι αναγνωρισμένος για την δράση του υπέρ της ορατότητας των γκέι, αλλά ποιος θυμάται έναν σημαντικό κινηματογραφικό του χαρακτήρα; Στο «Κορίτσι που εξαφανίστηκε» αποτελεί τον ιδανικό θύμα-θύτη. Εκεί που νομίζει ότι κατακτά το όνειρο, εκεί το χάνει. Η σκηνή του σεξ και η κατάληξή της θα μείνει στην κινηματογραφική ανθολογία, όπως η σκηνή του ντους στο «Ψυχώ» του Χίτσκοκ.

 

Ο Τάιλερ Πέρι είναι «δύναμη» στην αφροαμερικανική κοινότητα του Χόλιγουντ. Κάτι σαν μαύρος Σεφερλής. Κωμικός ηθοποιός και παραγωγός με επιτυχίες σε τηλεόραση και σινεμά, αλλά σνομπαρισμένος από το ποιοτικό κύκλωμα. Αμφιβόλου σεξουαλικού προσανατολισμού, αφού κατηγορείται ότι κρύβει την ομοφυλοφιλία του, φίλος της Όπρα Γουίνφρι, με το «GoneGirl» του δίνεται η ευκαιρία να «περάσει» στο λευκό κοινό. Ως νομικός «Τάνερ Μπολτ» υποδύεται με επιτυχία τον δικηγόρο-μάνατζερ, που έχει αφήσει πίσω του τον δικηγόρο-συνήγορο.

 

Οι γυναίκες διαπρέπουν στην ταινία. Η σταρ της σαπουνόπερας Σίλα Γουόρντ ως αμερικάνα Τατιάνα Στεφανίδου είναι αρκούντως πειστική ως κυνηγός της είδησης. Η Κιμ Ντίκενς είναι η ψύχραιμη ντετέκτιβ που θες να λύσει το μυστήριο. Η δίδυμη αδελφή του «Νικ» Κάρι Κουν είναι το απόλυτο στήριγμά του. Η Κάσι Γουίλσον κεντάει ως κουτσομπόλα γειτόνισσα. Η Μίσι Πάιλ πείθει ως η «κίτρινη» παρουσιάστρια ειδήσεων που θες να καρυδώσεις.

 

Οι οσκαρούχοι (για το «SocialNetwork» του Φίντσερ) Τρεντ Ρέζνορ και Άτικους Ρος παραδίδουν ένα ταιριαστό στο φιλμ σάουντρακ.

 

Αριστούργημα*****, Πολύ καλό****, Καλό***, Ενδιαφέρον**, Μέτριο*, Κακό