004-the-immigrant-theredlist.jpg (1538×1024)

 

Κείμενο από τον Κωστή Δ. Μπίτσιο

 

«ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΝΕΑΥΟΡΚΗ/THE IMMIGRANT»***

 

Η ΜαριόνΚοτιγιάρ εξελίσσεται στην Μέριλ Στριπ της γενιάς της. Στο «TheImmigrant», που κακώς μετονομάστηκε για την εγχώρια αγορά σε «Κάποτε στην Νέα Υόρκη», δημιουργεί μία νέα ηρωίδα. Προσθέτει ακόμα έναν ρόλο στην σειρά των μεταμφιέσεών της. Δημιουργεί μία νέα προφορά. Μία καινούργια φωνή. Είναι η Πολωνέζα «Εύα Σιμπούλσκα», που εν έτει 1921 καταφτάνει στην Νέα Υόρκη, και προσπαθεί σκληρά να επιβιώσει. Η Κοτιγιάρ δοκιμάζεται σε έναν νέο ρόλο σε μία ταινία με το ισχυρό αντρικό δίδυμο των ΓιοακίνΦίνιξ («ΜπρούνοΒάις») και ΤζέρεμιΡένερ («Εμίλ/Μάγος Ορλάντο»). Σε σκηνοθεσία και σενάριο (μαζί με τον Ρικ Μενέλο) του δημιουργού Τζέιμς Γκρέι, που μελετά στα έργα του τον θεσμό της οικογένειας, και την δύναμη της συγχώρεσης, η Κοτιγιάρ αναμετράται σε ένα νέο είδος, αφού έχει ήδη κάνει μιούζικαλ («Nine»), θρίλερ («FairPlay») και περιπέτεια («Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή»).Όπως ανάλογα στα παραπάνω είδη έχει δοκιμαστεί και η ανυπέρβλητη Στριπ («MammaMia!», «Rendition», «TheRiverWild»), τώρα η Κοτιγιάρ πρωταγωνιστεί στη δική της «Εκλογή της Σοφί». Καλείται ως ασυνόδευτη γυναίκα στο νησί υποδοχής των ευρωπαίων μεταναστών Έλις, ως άλλη «νύφη» του Παντελή Βούλγαρη, να επιλέξει μεταξύ δύο ξαδερφιών. Βασικό κριτήριο για την επιλογή της είναι το ποιος από τους δύο άντρες θα την βοηθήσει να βγάλει από το νησί την φυματική αδελφή της «Μάγδα». Ο Γκρέι εξετάζει τον συγγενικό δεσμό των δύο αντρών και των δύο γυναικών, όπως έκανε και με τα «Weownthenight», «TwoLovers», «Σε επικίνδυνη τροχιά» (και τα τρία με τον ΓιοακίνΦίνιξ) και το προ εικοσαετίας «LittleOdessa».

 

Το μοναδικό προσόν της «Εύας» είναι η γνώση της αγγλικής γλώσσας και η ομορφιά της. Καταφτάνει γεμάτη όνειρα στην Αμερική, ως άλλη «Yentl», που άφησε την Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον. Η πραγματικότητα έρχεται να την προσγειώσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιφυλάσσουν την καλύτερη υποδοχή σε μία άγαμη γυναίκα. Την σώνει από την απέλαση ο μέθυσος «Μπρούνο», ο οποίος γίνεται ο νταβατζής της. Μετακομίζει μαζί του στην εβραϊκή συνοικία, κοντά στο Μπρούκλιν. Αρχίζει να εργάζεται στο καφέ σαντάν της «Ρόζι» (η Έλενα Σολοβέι, πρωταγωνίστρια του ΝικίταΜιχαλκόφ). Ελπίζει να μαζέψει, πουλώντας το σώμα της, όσα χρήματα χρειάζεται το διεφθαρμένο αστυνομικό κύκλωμα του νησιού Έλις, για να της παραδώσει την αδελφή της. Οι συγγενείς της στην Νέα Υόρκη την έχουν ήδη απορρίψει, πιστεύοντας στις φήμες, που διέδωσε ο νταβατζής της, προκειμένου να την κρατήσει υπό τον έλεγχό του. Η γνωριμία της με τον μέθυσο και τζογαδόρο ξάδελφο του «Μπρούνο» «Εμίλ» θα την γεμίσει ελπίδα για ένα αξιοπρεπές αύριο στην νέα της πατρίδα.

 

Δεν φεύγεις από το φιλμ ξεκούραστος. Παρ’ όλα αυτά η ταινία περιέχει τέσσερις σκηνές πραγματικά διαμαντάκια (αναχώρηση «Εμίλ», εξομολόγηση, ξεφόρτωμα πτώματος, 1ο «κρεβάτι» «Εύας»), επενδυμένες μουσικά από τον Κρίστοφερ Σπέλμαν, που εδώ συνθέτει το πρώτο του κινηματογραφικό έργο για το σινεμά, ενώ κρατά και ένα μικρό ρολάκι. Ο ΓιοακίνΦίνιξ συνεχίζει να λάμπει ως ηθοποιός σε ακόμα έναν ήρωα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, όπως στο παρελθόν στα «8ΜΜ», «Μονομάχος», «Quills, η πένα της αμαρτίας», «Signs», «Σκοτεινό χωριό», «TheMaster», «Δικός της».

 

Αριστούργημα*****, Πολύ καλό****, Καλό***, Ενδιαφέρον**, Μέτριο*, Κακό