«Ως υπουργός Οικονομικών επιχειρηματολογούσα ότι το δημόσιο χρέος μας ήταν μη βιώσιμο (δηλαδή ότι το κράτος είχε πτωχεύσει) και έπρεπε να κουρευτεί.

 

Ως υπουργός Οικονομικών ενός πτωχευμένου κράτους ταξίδευα (οικονομική θέση!) για την Φρανκφούρτη με σκοπό να πείσω τον πρόεδρο της ΕΚΤ ότι προαπαιτούμενο ανάκαμψης ήταν η απομείωση του δημόσιου χρέους.

 

Ως εκλεγμένος από 140 χιλιάδες ψηφοφόρους έκρινα ότι ο διορισμένος από τον κ. Σαμαρά (αρχικά ΥπΟικ και κατόπιν) Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, είχε ιερή υποχρέωση να συστρατεύεται στην προσπάθεια της εκλεγμένης κυβέρνησης για απομείωση του δημόσιου χρέους.


Κι όμως. Εκείνος, σύμφωνα με τα χτεσινά λεγόμενά του, έλεγε στον κ. Ντράγκι να μην με ακούει. Τον παραδίδω στην κρίση του ελληνικού λαού ο οποίος μας κρίνει όλους».